Δευτέρα, 30 Μαΐου 2016

ΕΓΚΛΉΜΑΤΑ ΥΠΟΤΑΓΉΣ


Μετά από ενάμιση σχεδόν χρόνο «αριστερής» διακυβέρνησης με σκληρές δεξιές πολιτικές, η κατάσταση στη χώρα μας πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο.
Έχει πρακτικά μηδενιστεί η οικονομική δραστηριότητα στην αγορά και το μόνο που επιτυγχάνεται είναι να ανακυκλώνεται το ήδη υπάρχον στην ελληνική αγορά χρήμα, όσο δηλαδή απομένει εγκλωβισμένο από τα capital controls και δεν φεύγει στο εξωτερικό για εισαγωγές ή μέσω άλλων εμπορικών πράξεων. Μετά το καταστροφικό πρώτο εννιάμηνο της κυβέρνησης, που οδήγησε στο τρίτο  «αριστερό» μνημόνιο και στην επιβολή των capital controls, σήμερα επαίρεται ότι έχει καταφέρει πρωτογενές πλεόνασμα 2,7 δισ. ευρώ για το πρώτο τρίμηνο του 2016.

Όμως ο ισχυρισμός της αυτός είναι ολωσδιόλου ψευδής, καθώς ουσιαστικά έχει κηρύξει στάση πληρωμών, αφού η κυβέρνηση ανέστειλε τις πληρωμές του Δημοσίου προς τους προμηθευτές. Μέχρι τον Φεβρουάριο του 2016 οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου ανήλθαν σε 6,059 δισ. ευρώ, με βάση τα στοιχεία του Υπουργείου Οικονομικών. Πιο συγκεκριμένα, για τον μήνα Ιανουάριο, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές είχαν διαμορφωθεί στα 5,47 δισ. ευρώ. Τα χρέη αυτά αφορούν σε οφειλές από φορείς του Δημοσίου συνολικού ύψους 5,041 δισ. ευρώ και εκκρεμούσες επιστροφές φόρου 658 εκατ. ευρώ. Τα υψηλότερα όμως χρέη, ύψους 2,93 δισ. ευρώ, τα έχουν οι Οργανισμοί Κοινωνικής Ασφάλισης, ενώ τα νοσοκομεία ακολουθούν με χρέη 1,092 δισ. ευρώ. Από τις εκκρεμείς επιστροφές τα 413 εκατ. είναι άμεσοι φόροι και τα 111 εκατ. ευρώ έμμεσοι. Χαρακτηριστικό είναι ότι οι ληξιπρόθεσμες οφειλές των ιδιωτών αυξήθηκαν κατά 2,4 δισ. ευρώ από το τέλος του 2015 και κατά 16 δισ. ευρώ από το τέλος του 2014.

Η επικοινωνιακή τακτική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ πλέον είναι ο πόλεμος στην κοινή λογική και η αμφισβήτηση των προφανών. Στον δημόσιο διάλογο οι περισσότεροι εκπρόσωποί της λένε ψέματα όχι πλέον μόνο για το μέλλον (με τις φρούδες ελπίδες), αλλά και για το παρόν, ακόμη και στα αυτονόητα και αυταπόδεικτα (π.χ. ότι με τα νέα μέτρα οι περισσότεροι ελεύθεροι επαγγελματίες έχουν ελαφρύνσεις [Κατρούγκαλος], ενώ είναι γνωστό ότι θα υποχρεούνται να καταβάλλουν στο Δημόσιο τουλάχιστον το 80% του καθαρού τους εισοδήματος, ότι ο «κόφτης» είχε νομοθετηθεί από το 2010 [Αυλωνίτου], ότι η προκαταβολή φόρου ισχύει εδώ και 10 χρόνια [Σταθάκης] ανερυθρίαστα!...). Για να μην αθροίσουμε τα 20 δισ. που φόρτωσαν στο πρώτο 9μηνο φανταστικής διαπραγμάτευσης και που γραπτώς τους καταλόγισε ο Μοσκοβισί σε απάντηση του όταν τον ρώτησα.

Έτσι όμως το μόνο που κερδίζουν είναι να πληγώνουν περισσότερο τη χώρα, βυθίζοντας ακόμη περισσότερο ένα μέρος του πληθυσμού στην άγνοια και την αυταπάτη. Αναπόφευκτα η παραγωγή όλο και θα μειώνεται, η οικονομική δραστηριότητα στη χώρα θα τείνει στο μηδέν, χιλιάδες ακόμη επιχειρήσεις θα κλείνουν και δεκάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας θα χάνονται.

Ο ίδιος ο κ. Τσίπρας δέχθηκε ότι οι Έλληνες μπορούν να τον κατηγορήσουν μόνο για αυταπάτες και όχι για ψεύδη, προσπαθώντας να αποποιηθεί το στοιχείο του δόλου από τα εγκλήματά σε βάρος της χώρας. Όμως, ακόμη και αν –από επιείκεια και μόνο, αν όχι από εθελοτυφλία– του αναγνωρίσουν οι Έλληνες πολίτες αμέλεια και όχι δόλο, τα εγκλήματα σε βάρος της χώρας παραμένουν, όπως και ο Καμμένος μόνος του είπε σε μια έξαρση εθνικολαϊκισμού και αυτοκριτικής για όσα ψήφισε. Η νεκροψία τότε θα έχει σημασία μόνο για την απόδοση ευθυνών και όχι για την ανάσταση του νεκρού...

 Το μέλλον όμως δεν μπορεί να περιμένει ούτε τη συνειδητοποίηση των πραγματικών αιτιών του προβλήματος, ούτε και τις επόμενες εκλογές, γιατί, όποτε κι αν αυτές έρθουν, ακόμη και τον επόμενο μήνα, για τη χώρα μας ίσως είναι πολύ αργά. Πρέπει λοιπόν άμεσα –αν όχι χθες, σήμερα– να ξεκινήσουμε με δύο άμεσα βήματα σε αναπτυξιακή κατεύθυνση, με άμεσο σκοπό τη μείωση της ανεργίας:

 Παράδειγμα α) Μείωση κατά 70% των ασφαλιστικών εισφορών για δύο έτη σε κάθε νέα πρόσληψη, υπό την προϋπόθεση ότι ο νεοπροσλαμβανόμενος θα παραμείνει στην εργασία του για δύο τουλάχιστον επιπλέον έτη και β) άμεση παραχώρηση μόνο προς χρήση (όχι πώληση) των «φιλέτων» της δημόσιας περιουσίας για 20 ή 30 έτη, με την προϋπόθεση ο παραχωρησιούχος να δημιουργήσει έναν ελάχιστο αριθμό «καλών» θέσεων εργασίας, με αντίστοιχες εγγυήσεις. Έτσι, και το Δημόσιο θα διατηρήσει την κυριότητα και οι επενδύσεις στη δημόσια περιουσία θα δώσουν πνοή αλλά και νέες θέσεις εργασίας. Αυτή είναι βιώσιμη και άμεσα εφαρμόσιμη εναλλακτική πρόταση απέναντι στην παραχώρηση του συνόλου της δημόσιας περιουσίας στη νέα μορφή του ΤΑΙΠΕΔ, χωρίς ελληνικό έλεγχο, που ψήφισε μόλις την περασμένη Κυριακή η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και δεν είναι παρά καθαρή υποταγή στους δανειστές.

Η έξοδος από την κρίση απαιτεί όραμα αλλά και ολοκληρωμένο σχέδιο. Δεν μπορούμε να επιτρέψουμε στη χώρα μας να πάει στο άγνωστο χωρίς πυξίδα, ούτε και να συμβιβαζόμαστε με ψεύδη και ημίμετρα. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου