Rothschild, Ἐθνικὴ τράπεζα καὶ τράπεζα τῆς Ἑλλάδος.

6

Εἶναι πολὺς καιρὸς τώρα ποὺ ἤθελα νὰ ἀναδημοσιεύσω τὸ παρακάτω κείμενον… Πάρα πολύς.
Μεγάλο κείμενον ἀλλὰ ἀναγκαῖον γιὰ νὰ κατανοήσουμε τὸ τὶ ἀκριβῶς ἔχουμε, ἀπὸ οἰκονομικῆς, πολιτικῆς καὶ ἠθικῆς πλευρᾶς νὰ ἀντιμετωπίσουμε.
Ἐὰν ἀνατρέξετε στὸ τελευταῖο ταινιάκι μάλιστα θὰ διαπιστώσετε μίαν ὁμολογία συγκλονιστική: τῆς εὐθύνης μας.
Τὰ πόσα ἐμεῖς, σὰν ἄτομα, ἐγκλήματα ἀγνοοῦμε, στὰ ὁποῖα ὅμως, βάσει συντάγματος, παραμένουμε συνεργοί, ἐφ΄ ὅσον συμμετέχουμε σὲ μίαν δημοκρατία ποὺ μόνον στόχο της ἔχει νὰ παραγάγῃ ἀνευθύνους ἐγκληματίες…

Ἡ δομὴ τοῦ πολιτεύματός μας, ἀπὸ ἀρχῆς ὑπάρξεώς του, ἦταν τέτοια ποὺ γιὰ νὰ παραμείνῃ ζωντανὸ χρειάζεται τροφοδοία.
Τροφοδοσία εἶναι ὁ δανεισμός.
Ὁ δανεισμὸς ὅμως ἀφορᾶ στοὺς λαοὺς κι ὄχι στοὺς ὑπογράφοντες τὸν δανεισμό.
Κατ’ ἐπέκτασιν ὁ δανεισμὸς εἶναι αὐτὸς ποὺ θὰ ὑπάρχη ὅσο θὰ ὑπάρχη αὐτοῦ τοῦ εἴδους ἡ πολιτεία.

Δὲν θὰ σᾶς κουράσω μὲ σχόλια σήμερα.
Γιὰ ὅσους δὲν γνωρίζουν τὸ παρακάτω ἄς τοῦ ῥίξουν μία ματιά…
Γιὰ ὅσους τὸ γνωρίζουν ἄς τὸ κρατήσουν στὸ ἀρχεῖο τους, ἐὰν ἤδη δὲν τὸ ἔχουν πράξει.

Φιλονόη

Υ.Γ.1. Τὸ κείμενον καὶ τὰ ταινιάκια, πλὴν ἑνὸς ποὺ ἀφορᾶ σὲ πνευματικὰ δικαιώματα, εἰσήχθησαν ὡς εἶχαν στὸ κείμενον. Δύο μόνον ἐξ αὐτῶν «κόπηκαν» διότι διαφημίζουν τὸν κατὰ φαντασίαν …«τρισεκατομμυριοῦχο», ποὺ ὅμως κτηγορεῖται ἀπὸ πρώην συνεργάτες του γιὰ συνεργασία μὲ αὐτοὺς ποὺ κατηγορεῖ. Τοὺς …Rothschild.

Υ.Γ.2. Τί βλέπουμε ἐδῶ;

Πίσω ἀπὸ κάθε σταγόνα Ἑλληνικοῦ αἵματος, ἕνας Rothschild!!!

Rothschild καὶ Ἐθνικὴ τράπεζα

Οι Τραπεζίτες Ρότσιλντ, το νεοσύστατο Κράτος και η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος

Το 1821 στην Ελλάδα έλαβε χώρα η επανάσταση των Ελλήνων κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας με πρωτεργάτες τους Κολοκοτρώνη, Καποδίστρια, Υψηλάντη, Καραΐσκάκη, Κανάρη, Μπουμπουλίνα κτλ. Οι Γνωστές παρεμβάσεις των ξένων και των εδώ ανδρεικέλων τους, έφεραν ως αποτέλεσμα το 1831 την δολοφονία του Ιωάννη Καποδίστρια. Εκεί ουσιαστικά τελειώνει η προσπάθεια των Ελλήνων για ένα πραγματικά ανεξάρτητο Κράτος. Όσοι σκέφτηκαν «μα από τοτε είμαστε ένα ελεύθερο Κράτος» δεν έχουν παρά να λάβουν υπόψιν τους τα παρακάτω στοιχεία.

———–

Ευρετήριο:

Μέρος 1ο: H παρουσία των Ρότσιλντ στην Ελλάδα

Μέρος 2ο: Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο (ΚΙΣ) και Ρότσιλντ

Μέρος 3ο: Το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο (ΚΙΣ) γίνεται ΝΠΔΔ

Μέρος 4ο: Όθων (Otto), σύσταση ΕΤΕ και Ρότσιλντς

Μέρος 5ο: Επεξήγηση του Τραπεζικού συστήματος

Μέρος 6ο: Τα ΦΕΚ περί Εθνικής Τραπέζης

Μέρος 7ο: Χρονολόγιο Εθνικής Τραπέζης

Μέρος 8ο: Χρήσιμα ως προς την ενημέρωση μας οπτικοακουστικό υλικό

Μέρος 9ο: Ντοκιμαντέρ που επεξηγούν το ΧρηματοΠιστωτικό Σύστημα

Μέρος 10ο: Δείτε που είναι το σπίτι των Ρότσιλντ στην Κέρκυρα

Μέρος 11ο: ΓΝΩΘΙ ΣΕ ΑΥΤΟΝ ЭЄ ΜΗΔΕΝ ΑΓΑΝ

₪₪ ЭЄ ₪₪

Μέρος 1ον

Ξεκινώντας το ταξείδι μας στην «θεία άλη» σημαντικό είναι να λάβουμε γνώση περί των Ρότσιλντ:

Στην παρακάτω εικόνα βλέπουμε οδό στο Τελ Αβίβ με το όνομα «Ρότσιλντ»:

κάντε κλικ ΕΔΩ για να το δείτε στο google maps

Ας δούμε τι λέει το ίδιο το Εβραϊκό Συμβούλιο για την παρουσία των Ρότσιλντ στην Ελλάδα εκείνη την εποχή:

Η παρουσία των Ρότσιλντ στην Ελλάδα:

Μετά το 1834, και την ανακήρυξη της Αθήνας ως πρωτεύουσας της ανεξάρτητης Ελλάδας, αναπτύχθηκε μία μικρή εβραϊκή κοινότητα. Αριθμός εβραϊκών οικογενειών από την Γερμανία ήρθαν και εγκαταστάθηκαν στην Αθήνα. Μεταξύ αυτών και ο χρηματιστής Μαξ ντε-Ρότσιλντ, ο οποίος συμμετείχε στην ακολουθία του βασιλιά Όθωνα. Μέσω της Δουκίσσης της Πλακεντίας αποκτήθηκε μια μεγάλη έκταση για την ανέγερση της Συναγωγής (1843).

Η Δούκισσα εγκαταστάθηκε στην Αθήνα το 1831 και ανέπτυξε μέσω της μελέτης της Βίβλου μια βαθειά συμπάθεια για τον Ιουδαϊσμό. Το 1847 οι ελληνικές αρχές απαγόρευσαν την δημόσια περιφορά του ομοιώματος του Ιούδα του Ισκαριώτη, για να μην προσβληθεί ο βαρόνος ντε-Ρότσιλντ, ο οποίος βρισκόταν τότε στην Αθήνα. Σε αντίποινα ένα μέρος του πλήθους έκαψε την κατοικία του Ισραηλίτη Δαβίδ Πατσίφικο, Βρετανού υπηκόου και επιτίμου προξένου της Πορτογαλίας. Η βρετανική κυβέρνηση απαίτησε την καταβολή αποζημιώσεως και, τελικά, ο υπουργός των Εξωτερικών λόρδος Πάλμερστον απέκλεισε το 1850 με αγγλικά πλοία το λιμάνι του Πειραιά. Το 1852 η δημοτική αρχή αποποιήθηκε την δωρεά της Δούκισσης της Πλακεντίας για ανέγερση Συναγωγής.

Η εβραϊκή παρουσία αυξήθηκε από 60 άτομα το 1877 σε 250 το 1878. Η εβραϊκή Κοινότητα αναγνωρίστηκε επίσημα το 1889. Το 1890 πρόεδρος της Κοινότητας διετέλεσε ο Κάρολος Ρότσιλντ (1843 – 1918). Την εποχή εκείνη, λειτουργούσαν ελλείψει Συναγωγής 3 μικροί ευκτήριοι οίκοι.

στοιχεία από το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο (Κ.Ι.Σ.) Λινκ.

Οι Ρότσιλντ και η Ελλάδα

Οι δεσμοί μελών της οικογενείας Ρότσιλντ με τους Εβραίους της Ελλάδας υπάρχουν από τα πρώτα χρόνια της Ελληνικής Επαναστάσεως. Σε όλη την Ευρώπη μέλη της οικογενείας υποστήριζαν των αγώνα των Ελλήνων για ανεξαρτησία, τόσο οικονομικά όσο και ηθικά, χρησιμοποιώντας την πολιτική καθώς και την κοινωνική τους επιρροή στους διπλωματικούς κύκλους της Ευρώπης.

Ο Μαξ ντε Ρότσιλντ, ήλθε στην Ελλάδα με την ακολουθία του Βασιλιά Όθωνα και διετέλεσε οικονομικός σύμβουλός του για αρκετά χρόνια. Ο Μαξ ντε Ρότσιλντ ήταν υπερήφανος για την εβραϊκή καταγωγή του και με την άφιξή του στην Αθήνα συνέβαλε στον συντονισμό μιας μικρής αλλά σημαντικής Κοινότητας Ασκεναζί Εβραίων.

Το 1889 το ελληνικό κράτος αναγνώρισε επίσημα την Ι.Κ. της Αθήνας. Το 1890 ο Τσάρλς Ρότσιλντ, γιος του Μαξ, έγινε ο πρώτος πρόεδρος της Ισραηλιτικής Κοινότητας Αθηνών. Το 1897 επισκέφθηκε την Αθήνα ο βαρώνος Φερδινάνδος Ρότσιλντ, ο οποίος, μεταξύ άλλων επαφών που είχε, συνάντησε τον υπουργό Ι. Κωλλέτη για θέματα που αφορούσαν στην εβραϊκή Κοινότητα.

Τον Ιανουάριο του 1897, ο Φερδινάνδος Ρότσιλντ πηγαίνοντας στην Θεσσαλονίκη με το σκάφος του, σταμάτησε στην Χαλκίδα και συνάντησε εκπροσώπους της Εβραϊκής Κοινότητας, οι οποίοι του έθεσαν τα οικονομικά κυρίως προβλήματα που αντιμετώπιζε η Κοινότητα. Ο βαρώνος ανταποκρίθηκε άμεσα στην έκκληση της Κοινότητας προσφέροντας οικονομική ενίσχυση στις πολυμελείς οικογένειες που είχαν μείνει άστεγες λόγω του καταστροφικού σεισμού που είχε κτυπήσει την πόλη πριν από δυόμιση χρόνια. Επίσης, συνέβαλε οικονομικά στην κατασκευή ενός τείχου περιμετρικά στο εβραϊκό νεκροταφείο της Χαλκίδος.

Στην συνέχεια ο βαρώνος επισκέφθηκε την Θεσσαλονίκη, όπου ασχολήθηκε με επιχειρηματικές δραστηριότητες, καλλιεργώντας παράλληλα στενούς δεσμούς με τους   εβραίους της Θεσσαλονίκης.

Για την σημαντική προσφορά της οικογενείας Ρότσιλντ στην εβραϊκή ζωή της Ελλάδας, οι Κοινότητες της Αθήνας και της Χαλκίδας, στις αναμνηστικές μαρμάρινες πλάκες όπου αναγράφονται τα ονόματα των μεγάλων ευεργετών, αναφέρουν και το όνομα της οικογένειας Ρότσιλντ.

στοιχεία από το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο (Κ.Ι.Σ.) Λινκ.

———–

Μέρος 2ον

Εδώ βλέπουμε το ΦΕΚ με το οποίο δημιουργείται η εν Αθήναις Ισραηλιτική Αδελφότητα με πρόεδρο τον Τσάρλς Ρότσιλντ υιό του Μάξ Ντε Ρότσιλντ που ήλθε από την Γερμανία (με την κουστωδία του Όθωνος). Όσο για την βοήθεια των Ρότσιλντ τόσο οικονομικά όσο και ηθικά για την ανεξαρτησία μας θα τα δούμε αναλυτικά παρακάτω.

Δείτε το ΦΕΚ σε μορφή PDF κάνοντας κλικ ΕΔΩ

———–

Μέρος 3ον

Το παρακάτω ΦΕΚ είναι του 1920 όταν ο «αντισημίτης» Βενιζέλος κάνει το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο (ΚΙΣ) ΝΟΜΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ (ΝΠΔΔ) δηλαδή Κράτος όπως είναι τα Υπουργεία Εθνικής Αμύνης, Εθνικής Οικονομίας, Υπουργείο Δημοσίας Τάξεως, Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων κτλ.

για να δείτε το ΦΕΚ σε μορφή PDF κάντε κλικ ΕΔΩ

ϡ Για να δείτε την πραγματική καταγωγή του Ε. Βενιζέλου κάντε κλικ: ΕΔΩ

Ἦταν ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος Ἕλλην;

ϡ  Για να δείτε και άλλα ΦΕΚ που κάνουν το ΚΙΣ ΝΠΔΔ κάντε κλικ ΕΔΩ και ΕΔΩ

ϡ Δείτε τα 36 ΦΕΚ που αναφέρονται στο Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο ΕΔΩ

———–

Μέρος 4ον

Στην παρακάτω Ελαιογραφία απεικονίζεται ο Όθων με το Βασιλικό διάταγμα ιδρύσεως της Εθνικής Τραπέζης της Ελλάδος. Ναι ο γνωστός φιλέλλην Όθων που έβαλε φυλακή τον Κολοκοτρώνη…

Νικηφόρος Λύτρας (1832-1904).
Λάδι σε μουσαμά, 255×127 εκ.

Καλλιτεχνική συλλογή ΕΤΕ

Ιδού και το ΦΕΚ συστάσεως της Εθνικής Τραπέζης της Ελλάδος το 1836 η οποία όμως δεν θα καρποφορήσει:

Για να δούμε μερικά πράγματα που έχουν ενδιαφέρον στο ΦΕΚ αυτό:

Πρώτο σημαντικό σημείο είναι ότι συστήνεται η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος με σκοπό να αναπτυχθεί στην Ελλάδα η Γεωργία, η Βιομηχανία, το Εμπόριο και η Ναυτιλία.

Δεύτερο σημαντικό σημείο είναι ότι η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος δια του άρθρου 1 του ΦΕΚ με Αριθμό 101/25.01.1836 αποκτά το αποκλειστικό προνόμιο να εκδίδει το χρήμα.

ϡ Τραπεζογραμμάτια ονομάζονται τα χαρτονομίσματα που έχουμε στην τσέπη μας (αποδείξεις ΕΔΩ)

Τρίτο και βασικότερο σημείο είναι ότι η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ!!! (άρα ούτε «Εθνική» είναι ούτε «της Ελλάδος»)

Άρα έχουμε μια ΙΔΙΩΤΙΚΗ εταιρεία η οποία αποτελείται είτε από Έλληνες ιδιώτες είτε από αλλοδαπούς ιδιώτες, στην οποία ο επίσης αλλοδαπός Όθωνας δίνει το αποκλειστικό προνόμιο κοπής χρήματος προς το Κράτος με σκοπό επαναλαμβάνουμε την ανάπτυξη της Γεωργίας, της Βιομηχανίας του Εμπορίου και της Ναυτιλίας.

Το αποκλειστικό προνόμιο φαίνεται και στο ΦΕΚ της 23.08.1841

και στο ΦΕΚ 14.01.1842

Αναφέρεται επίσης και στην επίσημη ιστοσελίδα τους: www.nbg.gr

Η πρώτη προσπάθεια δεν καρποφόρησε (1836) αλλά καρποφόρησε η δεύτερη το 1841 με το ακόλουθο ΦΕΚ:

Για να δούμε μερικές λεπτομέρειες που αναφέρονται στο ΦΕΚ

ϡ Η ΕΤΕ είναι ΑΕ

ϡ Η διαφάνεια σε όλο της το μεγαλείο…ϡ Εδώ φαίνεται η στενή συνεργασία μεταξύ «φιλελλήνων» Otto και Ρότσιλντ

ϡ Ο αέρας ο κοπανιστός (ελέω Βασιλέως) εις αντάλλαγμα υποθηκών και ενεχύρων…

ϡ Συνδέονται τα Τραπεζογραμμάτια της ΕΤΕ με τα «Ελληνικά» Νομίσματα

ϡ Εδώ βλέπουμε αυτό που εφαρμόσθηκε αργότερα στις ΗΠΑ ως “legal tender”

ϡ Νόμοι που ξεχωρίζουν τον νόμιμο απατεώνα από τον μη νόμιμο απατεώνα

ϡ δίνουν νομοθετημένο τίποτα και παίρνουν κόποϡ το «Εθνική» και το «της Ελλάδος» αποτελεί μέρος εξαπατήσεως

ϡ Η Τράπεζα που είχε ανοίξει ο Καποδίστριας αποτελεί νομοθετικό παρελθόν, νέοι ορίζοντες για τους «φιλέλληνες» Otto και Ρότσιλντ οι οποίοι πήραν τα καλαμάκια ανά χείρας (για να μας πιουν το αίμα)Μην μας μπερδεύουν οι Πρόεδροι της ΕΤΕ, αυτοί είναι απλοί μεγαλόμισθοι υπάλληλοι. Σημασία έχει ποιοι είναι οι μέτοχοι δηλαδή οι ιδιοκτήτες…

Για να δούμε τώρα την σχέση της ΕΤΕ με τους Ρότσιντ όπως αναφέρεται στο επίσημο Χρονολόγιο της ΕΤΕ (αναλυτικά το χρονολόγιο θα το δούμε παρακάτω):Ελληνικό Κράτος 1.000 μετοχές

Ν. Ζωσιμάς 500 μετοχές

Ι.Γ. Εϋνάρδος 300 μετοχές

Βασιλιάς Λουδοβίκος Βαυαρίας 200 μετοχές

Κ. Βρανής 150 μετοχές

Θ. Ράλλης 100 μετοχές

αναφέρονται σε ποιους ανήκουν οι 2250 μετοχές, αφήνουν αόριστο το πόσες μετοχές ανήκουν στους Τραπεζίτες Ρότσιλντς… γιατί άραγε; για να μην πάρουμε χαμπάρι ότι η Εθνική όχι μόνο δεν ήταν ποτέ «Εθνική» και «της Ελλάδος», αλλά ότι το πλειοψηφικό πακέτο μετοχών άνηκε εξ αρχής στους Ρότσιλντ άρα ο Ρότσιλντ ήλεγχε απόλυτα το νέο και φτωχό Κράτος;

Οι μετοχές συνολικά ήταν 5.000, με τιμή 1000 Δραχμών καθέεκάστη, άρα 5.000.000 Δραχμές όπως βλέπουμε παρακάτω στο ΦΕΚ  30.03.1841. Οι 2750 μετοχές που αντιστοιχούν περίπου στο 55% των μετοχών ήταν των Ρότσιλντ.

όσον αφορά στις 1.000 μετοχές που είχε το Ελληνικό Κράτος, όπως θα δούμε στο επίσημο Χρονολόγιο της Εθνικής Τραπέζης, πρόκειται για έναν ακραίο εμπαιγμό διότι ήταν θέμα χρόνου αυτές οι μετοχές να φύγουν από τα χέρια του Κράτους, εφόσον ο αναγκαστικός και αποκλειστικός δανεισμός του Κράτους από την ΕΤΕ θα έφερνε χρέος… Δηλαδή μας έδωσαν και μια αβάντα 1.000 μετοχές για να μας ρίξουν μια εντελώς ηλίθια στάχτη στα μάτια, αφού ήταν θέμα χρόνου όχι μόνο να φύγουν από τα χέρια του Κράτους οι 1000 μετοχές αλλά να ξεκινήσει η υπερχρέωση του Κράτους από την ιδιωτική Εταιρεία που ήταν και το ζητούμενο!

———–

Μέρος 5ον

Αποκωδικοποίησις:

Έχουμε λοιπόν ένα Κράτος το οποίο δεν επιτρέπει στον εαυτό του να κόψει δικό του χρήμα αλλά επιτρέπει να το δανείζεται αποκλειστικά από μια Τράπεζα, η οποία ανήκει σε τρίτους (την οποία απλά την έχουν βαφτίσει Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος).

Στο τέλος του άρθρου υπάρχουν διαθέσημα ντοκιμαντέρ στα οποία αναλύεται πλήρως η απάτη του Χρηματοοικονομικού Συστήματος, τώρα απλά και λακωνικά θα γίνει προσπάθεια να δοθεί μια γενική αλλά ουσιαστική εικόνα της εξαπατήσεως η οποία έχει ως εξής:

Το Κράτος δεν επιτρέπεται να κόψει χρήμα για τον εαυτό του, αλλά επιτρέπει δια νόμου ή Βασιλικού Διατάγματος να κόψει μια ιδιωτική εταιρεία χρήμα από την οποία θα τα ΔΑΝΕΙΣΘΕΙ άρα από την πρώτη κιόλας Δραχμή η οποία θα μπει στην κυκλοφορία (circulation) το Κράτος ήδη χρωστάει!

Ας προσεγγίσουμε την απάτη με ένα παράδειγμα: Το Κράτος ζητάει από την Ιδιωτική Εταιρεία, η οποία ονομάζεται Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (θα μπορούσε να ονομάζεται και Θανάσης ή Παύλος ή Ιακώβ το ίδιο είναι) να κόψει π.χ. 10 εκατομμύρια Δραχμές, να διαθέσει στην αγορά του (circulation), η Τράπεζα ζητάει εγγυήσεις και το Κράτος δίνει Ομόλογα ιδίου ποσού (Ομόλογο = ομολογία χρέους, το Κράτος ομολογεί-αναγνωρίζει τον δανεισμό άρα το ότι χρωστάει). Ενώ λοιπόν το Κράτος δίνει τα ομόλογα αξίας 10 εκατ. Δραχμών ως εγγύηση, η Ιδιωτική Εταιρεία δεν δίνει αλλά ΔΑΝΕΙΖΕΙ με τόκο το χρήμα, πράγμα που σημαίνει ότι θέλει πίσω 10 εκατ. + τους τόκους.

Έχουμε λοιπόν ένα Κράτος του οποίου η αγορά κινείται με 10 εκατ. Δραχμές, τις οποίες όμως τις χρωστάει εξ ολοκλήρου σε μια ιδιωτική Εταιρεία + τους τόκους αυτών, άρα 10 εκατ. Δραχμές κεφάλαιο + π.χ. 2 εκατ. ΤΟΚΟΥΣ θα πρέπει να επιστραφούν στην ιδιωτική Εταιρεία – Τράπεζα 12 εκατ. Δραχμές.

Η ερώτηση που γεννάται είναι: Τι θα συμβεί αν η Ιδιωτική Εταιρεία – Τράπεζα ζητήσει κάποια στιγμή πίσω τα χρήματα της;

Απάντηση: δεν θα μείνει ούτε δραχμή στο Κράτος (στην αγορά) αφού και τα 10 εκατ. θα επιστραφούν πίσω στην Τράπεζα.

Η αμέσως επομένη ερώτηση που γεννάται είναι: και τι θα γίνει με τους ΤΟΚΟΥΣ (+ 2 εκατ); που θα βρεθούν αφού η αγορά έχει maximum 10 εκατ. και το Κράτους δεν επιτρέπει στον εαυτό του να κόψει χρήμα;

Απάντηση: δεν μπορούν να βρεθούν διότι έτσι είναι το Fractional Reserve Banking System.

Λύση: νέο δάνειο μεγαλύτερο του προηγουμένου με σκοπό την αποπληρωμή και των 12 εκατ. Δραχμών (Κεφάλαιο + ΤΟΚΟΙ) συν την πλήρωση (refill) της αγοράς με νέο ρευστό.

Αποτέλεσμα: το χρέος του Κράτους προς την Ιδιωτική Τράπεζα να αυξάνει συνεχώς.

Αυτή είναι η βάση για το πως λειτουργεί το ΧρηματοΟικονομικό σύστημα.

Δόσαμε μια εικόνα της σχέσεως Κράτους και Κεντρικής Τραπέζης, ας δόσουμε τώρα Τι είναι χρήμα και πως δημιουργείται:

Το χρήμα δεν είναι σαν την πρωτογενή παραγωγή, όπως το σιτάρι που ρίχνεις τον σπόρο σε ένα χωράφι, ούτε σαν την δευτερογενή, δεν είναι παραγωγή, είναι ένας αέρας κοπανιστός με μπόλικο καθόλου! Το χρήμα είναι απλά μια συμφωνία, όλοι συμφωνήσαμε (με έναν μαγικό τρόπο) ότι τα ζωγραφισμένα χαρτάκια της ΕΤΕ είναι χρήμα… τόσο απλά!

Το θέμα είναι γιατί το Κράτος να δίνει δικαίωμα να δημιουργεί χρήμα ένας ιδιώτης ο οποίος θα μας το δανείσει και από πάνω, και δεν φτιάχνει δικό του/μας χρήμα;;;;;; Είναι τελικά το Κράτος δικό μας; Υπήρξε ποτέ Ελληνικό Κράτος; Υπήρξε ποτέ Δημο-Κρατία; Υπήρξε ποτέ Ελευθερία; ΟΧΙ, ΖΟΥΜΕ ΜΙΑ ΦΑΡΣΑ!!!

Υπάρχει λοιπόν μια συμφωνία (Κράτους και ιδιωτικής Εταιρείας-Τραπέζης) ότι αυτά τα χαρτάκια που θα ζωγραφίσει η ΕΤΕ θα είναι χρήμα. Για να δούμε όμως και τον μηχανισμό δημιουργίας τους που θα ζήλευε και ο Κόπερφιλντ:

Ο περισσότερος κόσμος νομίζει ότι το δάνειο που δίνει μια Ιδιωτική Εταιρεία – Τράπεζα είναι από τις καταθέσεις των άλλων, αλλά τα πράγματα είναι πολύ περισσότερο απατηλά από όσο νομίζουμε!

Αν μια Ιδιωτική Εταιρεία – Τράπεζα έχει αποθεματικό (χρήματα σε καταθέσεις) π.χ. 1.000 Δραχμές σύμφωνα με το Fractional Reserve Banking System μπορεί να δανείσει το ποσό αυτό με αναλογία 1 προς 9, δηλαδή να δανείσει 9.000 Δραχμές. Αυτές τις 9.000 Δραχμές δεν τις πήρε από πουθενά (π.χ. Καταθέσεις άλλων), δεν υπήρχαν πριν, απλά τις δημιούργησε “out of noting” βάσει νόμου (τώρα τι σόι νόμος είναι αυτός που επιτρέπει σε ιδιώτες να δημιουργούν χρήματα για να δανείσουν τα Κράτη είναι μια άλλη αμαρτία) και μάλιστα οι αρχικές 1000 Δραχμές που επάνω σε αυτές δημιουργήθηκαν ως δια μαγείας οι 9.000 δεν πειράχτηκαν αλλά παρέμειναν στην θέση τους, άρα με την πρώτη δανειακή σύμβαση η Τράπεζα έχει τις 1.000 αυτές Δραχμές στο αποθεματικό της απείραχτες plus τις 9.000 που μόλις δημιούργησε και έδωσε ως δάνειο συν τους τόκους. Αυτές οι 9.000 Δραχμές στον συνολικό δανειακό κύκλο αποφέρουν 90.000 Δραχμές στην Τράπεζα. (σημείωση: καμμία Τράπεζα εδώ και χρόνια δεν τηρεί το ratio 1:9). Για να δημιουργήσει η Τράπεζα αυτές τις 9.000 θα πρέπει να υπάρξει Δανειακή Σύμβαση με κάποιον Πολίτη, εν ολίγοις το χρέος άρα και ο μελλοντικός  κόπος του Πολίτη δημιουργεί αυτά τα χρήματα… άρα χρήματα δημιουργούνται εις βάρος των πολιτών και είναι θέμα χρόνου να τους πάρουν πίσω και τα χρήματα και ό,τι περιουσιακά στοιχεία έχουν βάλει ενέχυρο ή υποθήκη!

Έτσι απλά δημιουργείται το χρήμα… Ο Ρότσιλντ ενοικιάζει ένα απλό μαγαζί με 4 τοίχους, ο Όθων βγάζει ένα Βασιλικό Διάταγμα και ονομάζει αυτό το μαγαζάκι «ΤΡΑΠΕΖΑ» δίνοντάς του το δικαίωμα να δανείζει αποκλειστικά το Κράτος… Ελάχιστα έξοδα και τεράστια έσοδα αφού τον αέρα τον κοπανιστό που ονόμασαν «χρήμα» το κέρδιζαν από τα κορόιδα τους Έλληνες.
Άλλωστε όπως είδαμε στο βίντεο «Η Ιστορία των Ρότσιλντ» ο προπάτορας Ρότσιλντ είχε σκεφθεί ό,τι πιο κερδοφόρο είναι να δανείζει κάποιος Κράτη παρά μεμονωμένους πολίτες, αφού το κράτος είναι όλοι οι πολίτες μαζί, συν ότι ποτέ δεν θα καταλάβουν το κόλπο.

Αναλογισθείτε τώρα τι σημαίνει αρχικό κεφάλαιο Εθνικής Τραπέζης 5.000.000 Δραχμές εποχής 1841, το οποίο χρησιμοποιήθηκε ως βάση για τα δάνεια προς ανάπτυξη της Γεωργίας, της Βιομηχανίας του Εμπορίου και της Ναυτιλίας… και ποιος εν τέλει έλαβε τα κέρδη και έκανε κουμάντο αυτήν την ανάπτυξη και ποιού ανάπτυξη ήταν αυτή η ανάπτυξη…

Ο Αριστοτέλης στα Πολιτικά του μας ενημερώνει ότι το χρήμα από τον κόπο έχει όριο (παραγωγή), ενώ το χρήμα από αέρα (τόκο) δεν έχει όριο, άρα αν κάποιος δανείσει έναν παραγωγό, δύναται αυτός ο κάποιος να του πάρει όλη την παραγωγή και να μείνει επιπλέον χρέος διότι δεν στοιχίζει κάτι στον «κάποιον» να δανείσει με 6% ή με 16% ή με 666% οπότε θα βάλει σιγά σιγά στο χέρι και το χωράφι και το σπίτι του παραγωγού. Τις ζωές μας της έχουν ήδη αγοράσει (κάθε παιδί που γεννιέται χρωστάει 35.000 Ευρώ) και αυτό είναι αποτέλεσμα του ότι ζούμε στην ΑΓΝΟΙΑ! Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ Η ΑΓΝΟΙΑ ΜΑΣ!!!

Ας δούμε ένα ακόμα βασικό παράδειγμα για να δείτε το μέγεθος της απάτης και της λεηλασίας:

Ο Ιακώβ έχει στην τσέπη του 20 ευρώ και έρχεται ο Γιάννης και του ζητάει να του δανείσει 20 ευρώ για να αγοράσει τροφή για τα παιδιά του. Ο Ιακώβ λέει στον Γιάννη ότι θα του δόσει αντί το ίδιο το 20ρικο μια επιταγή ίσης αξίας για να κάνει την δουλειά του. Παίρνει λοιπόν ο Γιάννης την επιταγή των 20 ευρώ, πάει στον Κώστα που έχει μπακάλικο, αγοράζει τρόφιμα, δίνει την επιταγή και φεύγει. Ο Κώστας χρειάζεται κάποιο άλλο προϊόν το οποίο το έχει ο Ιακώβ, πάει σε αυτόν του δίνει την επιταγή και παίρνει το προϊόν του. Ποιο είναι το τελικό κέρδος του Ιακώβ;

απάντηση: έχει το 20ρικο στην τσέπη του, που ουδέποτε πείραξε, έχει την επιταγή η οποία έκανε κύκλο και ξαναγύρισε στα χέρια του, έχει και το χρέος του Γιάννη, άρα ο Ιακώβ έχει 60 ευρώ διαθέσιμα χωρίς ποτέ να πειράξει το 20ρικο στην τσέπη του!

Σκεφθείτε τώρα να υπήρχαν πολλοί Γιάννηδες… Τώρα σκεφιείτε αυτοί οι πολλοί Γιάννηδες να επιβαρύνονταν επιπλέον και με τόκο… Ο Ιακώβ είναι η Τράπεζα και ο Γιάννης είναι τα κορόιδα εμείς.

Συμπέρασμα:

Εν ολίγοις το Κράτος έδωσε άδεια διά «νόμου» σε μια ιδιωτική εταιρεία, η οποία ονομάζεται Τράπεζα και ανήκει σε συγκεκριμένους ιδιώτες, να δημιουργήσουν αξίες για τον εαυτό της τις οποίες επιπλέον θα ΔΑΝΕΙΣΟΥΝ με τόκο σε εμάς τα κορόιδα, τα οποία είναι και αφορολόγητα (έγκλημα Χ3) πράγμα που σημαίνει ότι η ιδιωτική εταιρεία (δηλαδή ο Ρότσιλντ και τα έκτοτε τσιράκια του) θα μπορούν να αγοράζουν τον κόπο μας και τις ζωές μας αιώνια, πουλώντας κυριολεκτικά αέρα κοπανιστό!

Και επειδή το Κράτος δεν μπορεί εκ των πραγμάτων να ξεχρεώσει το όλο και αυξανόμενο χρέος, και επειδή δεν έχει νόημα η ιδιωτική Εταιρεία – Τράπεζα να μας δανείζει αιώνια, κάποια στιγμή ζητάει τα χρήματά της πίσω! Όπως καταλαβαίνουμε είναι εκ των πραγμάτων αδύνατον να ξεχρεώσουμε, οπότε μπαίνουμε σε κατάσταση Default (χρεωκοπίας), πράγμα που σημαίνει ότι η Ιδιωτική Εταιρεία-Τράπεζα θα κατασχέσει τον κόπο μας (περιουσίες) και το «χρέος» θα μειωθεί.

Έπειτα θα αρχίσει ο νέος κύκλος δανεισμού, από τον κόπο μας για να δημιουργήσουμε νέες περιουσίες, για να έλθει πάλι μια ημέρα η ιδιωτική Εταιρεία-Τράπεζα να ζητήσει πάλι τα χρήματα της πίσω, πάλι να μας ρίξει σε Default (χρεωκοπία), πάλι να βάλει χέρι στον κόπο μας, δηλαδή στις περιουσίες που δημιουργήθηκαν μεταξύ των δυο defeults (χρεωκοπιών). Αυτό στην Ελλάδα από το 1821 συνέβη 3-4 φορές και είναι προ των πυλών η επομένη, ειδικά που τώρα έχουμε Φυσικό Αέριο νοτίως της Κρήτης, δηλαδή πολύ περιουσία.

Το παρακάτω βίντεο μας δίνει μια εικόνα του τι απάτη είναι το χρηματοπιστωτικό σύστημα:

Ας δούμε κάτι ενδιαφέρον επί του θέματος το οποίο έχει να κάνει με τα Ιερά Βιβλία της Θρησκείας-Φυλής των Ρότσιλντ:

«…Μην δανείσεις στον συμπατριώτη σου χρήματα με τόκο ή τρόφιμα με τόκο ή ο,τιδήποτε άλλο δανειστεί από εσένα. Από τον ξένο θα παίρνεις τόκο, αλλά από τον ομοεθνή σου δεν θα παίρνεις, για να σε ευλογεί κύριος ο θεός σου (Ιεχωβά), σε ο,τιδήποτε επιχειρήσεις, στην χώρα που πηγαίνετε για να την πάρετε για ιδιοκτησία σας».

Παλαιά Διαθήκη – Δευτερονόμιον κεφ.23 παρ.20

«…ο Κύριος θα σας φέρει στην χώρα που υποσχέθηκε στον Αβραάμ, για να σας δόσει πόλεις μεγάλες και καλές, τις οποίες δεν κτίσατε και οικίες γεμάτες απ’ όλα τα αγαθά, που δεν τα φέρατε εσείς και πηγάδια ανοιγμένα τα οποία δεν σκάψατε εσείς, αμπελώνες και ελαιώνες, τους οποίους εσείς δεν φυτέψατε».

Παλαιά Διαθήκη – Δευτερoνόμιο. κεφ 6 παρ. 10-14.

 Για να δούμε όμως και τον ρόλο της Ορθόδοξης Εκκλησίας:

Στην γένεση και συγκεκριμένα στο κεφ 47 §5 υπάρχει μια περιγραφή του μηχανισμού του πως να μετατρέπονται οι πολίτες σε δούλους του συστήματος (αναλυτικό άρθρο ΕΔΩ). Στο τέλος και συγκεκριμένα στην παράγραφο 21 και 22 λέει αυτολεξεί «Και μετέβαλε τον λαό σε δούλους από άκρη σε άκρη στην Αίγυπτο. Μόνο τα χωράφια των ιερέων δεν αγόρασε γιατί ο Φαραώ (Κράτος) είχε χορηγήσει επίδομα στους ιερείς για να συντηρούνται με αυτό». Το ίδιο παρατηρούμε και επί Τουρκοκρατίας όταν η Πύλη είχε αφορολόγητη την Ορθόδοξη Χριστιανική Θρησκεία. Σήμερα δε, όχι μόνο είναι αφορολόγητη αλλά λαμβάνει μέρος και στο να κερδοσκοπεί εις βάρος μας αφού έχει μετοχές τόσο στην Εθνική Τράπεζα όσο και στην Τράπεζα της Ελλάδος παρέα με τους Ρότσιλντ…

www.nbg.gr

Στο παραπάνω λινκ διαβάζουμε τα εξής:

«Το Διοικητικό Συμβούλιο (ΔΣ) της ΕΤΕ αποτελείται από επίλεκτα μέλη που συγκαταλέγονται μεταξύ των επιφανών προσωπικοτήτων της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας.

Τα μέλη του Δ.Σ. εκλέγονται από την Γενική Συνέλευση των μετόχων της Τραπέζης για χρονικό διάστημα που δεν υπερβαίνει τα τρία (3) έτη, με δυνατότητα επανεκλογής, σύμφωνα με τα αναλυτικά οριζόμενα στον νόμο και στο Καταστατικό της Τραπέζης.

Πρόεδρος του Δ.Σ. της ΕΤΕ (μη εκτελεστικός) είναι ο κ. Γεώργιος Ζανιάς, Διευθύνων Σύμβουλος της Τραπέζης είναι ο κ. Αλέξανδρος Τουρκολιάς και Αναπληρωτής Διευθύνων Σύμβουλος της Τράαπέζης είναι ο κ. Πέτρος Χριστοδούλου.

Τα υπόλοιπα 10 μέλη του Δ.Σ. είναι μη εκτελεστικά. Ο κ. Αλέξανδρος Μακρίδης, Οικονομολόγος, ορίσθηκε από το Ελληνικό Δημόσιο, ως εκπρόσωπός του, σύμφωνα με τα οριζόμενα στην παρ.3 του άρθρου 1 του ν. 3723/2008. Ο κ. Χαράλαμπος Μάκκας ορίσθηκε εκπρόσωπος του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ) σύμφωνα με τις προβλέψεις του ν. 3864/2010, άρθρο 6, παρ.10.

Κατά την συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου της 9.4.2013 ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ιωαννίνων κ.κ. Θεόκλητος υπέβαλε την παραίτησή του, την οποία το Δ.Σ. αποδέχθηκε.

Το 2011 τα μέλη του Δ.Σ. συμμετείχαν συνολικά σε 21 συνεδριάσεις».

 Υ.Γ. το αξιοπερίεργο είναι ότι οι ΑριστεροΣοσιαλοΚομμουνιστές μιλούν για την περιουσία της Εκκλησίας, να κατασχεθεί, να φορολογηθεί κτλ, αλλά για τα  μεγάλα αφεντικά όχι μόνο δεν λένε λέξη, αλλά αν κάποιος πει κάτι, κατ’ ευθείαν προσπαθούν να απομακρύνουν την συζήτηση από το θέμα αποκαλώντας τον αντισημίτη, Ναζί, Φασίστα και τα γνωστά… Λέτε να συμβαίνει αυτό επειδή τα μεγάλα αφεντικά είναι και σε αυτούς οι «προπάτορες;»  αποδείξεις ΕΔΩ και ΕΔΩ) μπα… μην τα πιστεύετε αυτά, είναι συνωμοσιολογίες…

———–

Μέρος 6ον

Πριν περάσουμε αναλυτικά στο «ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΟ»  της Εθνικής Τραπέζης για να δούμε το μέγεθος της λεηλασίας, παραθέτουμε όλα τα ΦΕΚ που έχουν να κάνουν με την ΕΤΕ και το νεοσύστατο «Ελληνικό» Κράτος:

Κάντε κλικ ΕΔΩ για να δείτε το ΦΕΚ σε μορφή PDF

Κάντε κλικ ΕΔΩ για να δείτε το ΦΕΚ σε μορφή PDF

Κάντε κλικ ΕΔΩ για να δείτε το ΦΕΚ σε μορφή PDF

Κάντε κλικ ΕΔΩ για να δείτε το ΦΕΚ σε μορφή PDF

Κάντε κλικ ΕΔΩ για να δείτε το ΦΕΚ σε μορφή PDF

Κάντε κλικ ΕΔΩ για να δείτε το ΦΕΚ σε μορφή PDF

Κάντε κλικ ΕΔΩ για να δείτε το ΦΕΚ σε μορφή PDF

Κάντε κλικ ΕΔΩ για να δείτε το ΦΕΚ σε μορφή PDF

Κάντε κλικ ΕΔΩ για να δείτε το ΦΕΚ σε μορφή PDF

Κάντε κλικ ΕΔΩ για να δείτε το ΦΕΚ σε μορφή PDF

Κάντε κλικ ΕΔΩ για να δείτε το ΦΕΚ σε μορφή PDF

Κάντε κλικ ΕΔΩ για να δείτε το ΦΕΚ σε μορφή PDF

Κάντε κλικ ΕΔΩ για να δείτε το ΦΕΚ σε μορφή PDF

———–

Μέρος 7ον

Τα κυριότερα στοιχεία που θα δούμε παρακάτω είναι από το επίσημο έντυπο της ΕΤΕ στο οποίο είναι το Ιστορικό Χρονολόγιο από το 1841 έως το 2006

Επίσημο link.

(να η αιτία του θανάτου του Ιωάννη Καποδίστρια)

  

  

 

Η Ελλάδα το 1927 αιτήθηκε από την Κοινωνία των Εθνών ((League of Nations) – η οποία μετά τον ΒΠΠ μετονομάσθηκε σε ΟΗΕ, ο οποίος κτίσθηκε δωρεά του Ροκφέλερ στο Μανχάταν – 9.000.000 Λίρες Αγγλίας για την σταθεροποίηση του νομίσματος και της εκκαθαρίσεως ελλειμμάτων του προϋπολογισμού (δηλαδή Κυβερνήσεις και Εθνική Τράπεζα έκαναν «λάθη» πάλι ο κοιμισμένος Ελληνικός Λαός την πλήρωσε). Το δάνειο είχε την προϋπόθεση να φτιαχτεί μια νέα Τράπεζα η οποία θα έπαιρνε αυτή το εκδοτικό προνόμιο στα χέρια της, έτσι φτιάχτηκε ένα πρωτό-κωλο στην Γενεύη το οποίο είχε το καταστατικό της νέας ιδιωτικής Τραπέζης η οποία ονομάσθηκε «Τράπεζα της Ελλάδος». Η ουσία ήταν ότι τα δεδομένα την εποχή εκείνη άλλαξαν, οπότε «συνέφερε»  η μέχρι τότε Εμπορική και ταυτόχρονα με το Αποκλειστικό Εκδοτικό Προνόμιο Εθνική Τράπεζα να χωρισθεί στα δύο. Η μεν Εθνική θα συνέχιζε να κατέχει την Εμπορική της ιδιότητα αλλά το Αποκλειστικό Εκδοτικό Προνόμιο θα μετεφέρετο στην Τράπεζα της Ελλάδος. Οι λόγοι πολλοί, η ουσία των λόγων ήταν να γίνει ευκολότερη η προσπέλαση για κάποιους και δυσκολότερη για κάποιους άλλους.

Το ΦΕΚ 298/07.12.1927 περιέχει τον νόμο 3423 ο οποίος επικυρώνει το πρωτο-κωλο της Γενεύης (καταστατικό Τράπέζης της Ελλάδος και εγκρίσεως του δανείου) και τον 3424 ο οποίος επικυρώνει την μεταφορά του εκδοτικού προνομίου από την μια ιδιωτική Τράπεζα στην άλλη ιδιωτική… Άλλαξε ο Μανωλιός και έβαλε τα ρούχα του αλλοιώς και όσον αφορά στην διοίκηση και όσον αφορά στην ιδιοκτησία.

κάντε κλικ ΕΔΩ για να δείτε το ΦΕΚ σε μορφή PDF

Για να δούμε κάποια πράγματα του πρωτοκόλλου που έχουν σημασία

  (Δείτε στο ΦΕΚ τι Κρατική Περιουσία μεταβιβάζει η μια Ιδιωτική Εταιρεία στην άλλη)

(Η λέξη ΛΕΗΛΑΣΙΑ είναι μικρή για να περιγράψει τα τεκταινόμενα!)(Μην εμποδίζουμε τα παιδιά να αναπτύξουν τα ταλέντα τους…)

(Κράτος εν Κράτει μέρος 1ο)

χωρίς λόγια…

Η αξία των ΤραπεζοΓραμματίων (χρημάτων) που κόβει η ιδιωτική Τράπεζα (ιδιοκτησίας της) και ΔΑΝΕΙΖΕΙ με αυτά το κράτος, στηρίζονται στον Χρυσό που ανήκει στο Κράτος – Ελληνικό Δημόσιο…(!) Η Ιδιωτική Τράπεζα δημιουργεί χρήμα ιδιοκτησίας της το οποίο ΔΑΝΕΙΖΕΙ στο Κράτος… Όπως λοιπόν καταλαβαίνουμε, εφόσον το χρήμα από αυτούς προς εμάς είναι έντοκο ενώ ο χρυσός μας από εμάς προς αυτούς δεν είναι έντοκος ήταν θέμα χρόνου να «αγοράσουν» τον χρυσό λόγω χρέους…

Επίσης αυτή η Ιδιωτική Εταιρεία έχει στα χέρια της τον χρυσό του Κράτους και τον ελέγχει…(!)

Η Ιδιωτική Εταιρεία-Τράπεζα η οποία διαχειρίζεται τον Χρυσό του Κράτους έχει το δικαίωμα να ιδρύει υποκαταστήματα όπου αυτή γουστάρει χωρίς έλεγχο…(!)

Εδώ το πρώτο κομμάτι μας λέει ότι το μετοχικό κεφάλαιο της Τραπέζης της Ελλάδος είναι 400 εκατομμύρια Δραχμές και ότι το ποσόν αυτό το κατέβαλε εξολοκλήρου η Εθνική Τράπεζα, δηλαδή όσον αφορά στο ιδιοκτησιακό καθεστώς άλλαξε ο Μανωλιός και έβαλε τα ρούχα του αλλιώς!

Στο δεύτερο κομμάτι μας ενημερώνουν ότι το Κράτος και να θέλει δεν δύναται να κατέχει μετοχές πάνω από 10% δηλαδή αναγκαστικά το 90% θα ανήκει σε ιδιώτες…

το ίδιο λέει και η έκδοση του Καταστατικού της ΤτΕ όπως βλέπουμε

(Κράτος εν Κράτει μέρος 2ο)

Δεν επιτρέπεται οιοσδήποτε να ελέγξει την Ιδιωτική Εταιρεία πλην ενός Επιτρόπου της Κυβερνήσεως, ο οποίος πρέπει να τηρήσει και πλήρη εχεμύθεια… τι σόι έλεγχος μπορεί να είναι αυτός μόνο ο θεός τους ξέρει. Για να δούμε όμως τι λέει το προηγούμενο άρθρο

Ο Επίτροπος αν θεωρήσει ότι καταπατάται το Καταστατικό ή άλλος νόμος του Κράτους… μα πως είναι δυνατόν να καταπατηθεί ένα Καταστατικό και νόμοι του κράτους που είναι κομμένοι και ραμμένοι στα μέτρα τους;;;;

(Κράτος εν Κράτει μέρος 3ο)

Το άρθρο αυτό μας επιβάλει να δεχθούμε τα χρήματα της Ιδιωτικής Εταιρείας-Τράπεζας ως ανταλλακτικό μέσον. Είναι το αντίστοιχο Legal Tender που αναγράφεται επάνω στο Δολλάριο.

Η Λογική λέει ότι Νόμιμο Τραπεζογραμμάτιο θα μπορούσε να ονομασθεί μόνο αν η Τράπεζα ήταν Κρατική. Δηλαδή η δημιουργηθείσα αξία άνηκε στον λαό! Στην παρούσα φάση έχουμε έναν ιδιώτη να νομιμοποιείται (από πού και ως πού;) να δημιουργήσει αξία (χρήμα) για τον εαυτό του, την οποία θα μας την δανείσει εντόκως και μάλιστα χωρίς να πληρώσει φόρους… Και αυτός ενίσταται αν κάποιος έταιρος κλέφτης πάει να του φάει την μπίζνα… Αν δεν λέγεται αυτό ΦΑΡΣΑ τι άλλο μπορεί να λέγεται; Πάντως Δημοκρατία δεν λέγεται!

1. Ο ιδιώτης που έχει ιδιοκτησία του την Τράπεζα αυτήν δεν υπάγεται στους νόμους του Κράτους περί Α.Ε. και άλλων Τραπεζών, είναι δηλαδή κάτι σαν σούπερμαν.

2. Ιδιωτική Εταιρεία δημιουργεί χρήμα (αξία) για τον εαυτό της “out of nothing” το οποίο το δανείζει εντόκως σε εμάς τα κορόιδα και επιπλέον δεν φορολογείται…

Από το 2002 που μπήκαμε στο Ευρώ το εκδοτικό προνόμιο το έχει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, παρόλα αυτά η Τράπεζα της Ελλάδος δεν διελύθη.

επίσης το «Ελληνικό» Κράτος τους δίνει δικαίωμα να βγάλουν τον Ελληνικό Χρυσό και εκτός Ελλάδος

κάντε κλικ ΕΔΩ ή ΕΔΩ για να δείτε το καταστατικό σε PDF.

———–

Μέρος 8ον

«Όποιος λαός λησμονά την ιστορία του είναι καταδικασμένος να την ξαναζήσει».

Στην ταινία αυτή (Η δίκη των Δικαστών) βλέπουμε την δράση των «φιλελλήνων» αλλοδαπών Βασιλιάδων, Αντιβασιλέων, Έντουαρντ Μάσον κτλ.

Λεπτομέρειες για τον Έντουαρντ Μάσον:

———–

Μέρος 9ον

Τίτλος: “The American Dream” (Το Αμερικάνικο Όνειρο) με ενσωματωμένους υποτίτλους

Διάρκεια: 30 λεπτά

Θέμα: H “The Provocateur Network” προσεγγίζει το παρόν οικονομικό σύστημα (Fractional Reserve bank) από το πρίσμα του καθημερινού ανθρώπου ο οποίος μια μέρα ξύπνησε (ή θα ξυπνήσει – είναι θέμα χρόνου) και όλα αυτά που νόμισε ως ιδιοκτησία του έχουν γίνει καπνός. Τα δεδομένα που ισχύουν στις ΗΠΑ ισχύουν και στην Ελλάδα, η μόνη διαφορά είναι ότι στις ΗΠΑ προσπάθησαν να σταματήσουν το κακό περισσότεροι από ένας πολιτικοί, ενώ εδώ μόνο ο Καποδίστριας.

official web site: theamericandreamfilm.com

youtube channel: youtube.com/user/theamericandreamfilm

₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪ ЭЄ ₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪

Τίτλος: “Money as Debt I” (το χρήμα ως χρέος 1) με υποτίτλους

Διάρκεια: 47 λεπτά

Θέμα: Ο Paul Grignon είναι ένας Καναδός Γραφίστας που δημιουργεί ταινίες κινουμένων σχεδίων. Το 2006 έφτιαξε ένα βίντεο το “Money as debt” που έκανε θραύση στο διαδίκτυο όπου το είδαν εκατομμύρια θεατές.

Το θέμα του είναι το τραπεζικό σύστημα και η δημιουργία του χρήματος από το τίποτα. Με απλά παραδείγματα ο Paul Grignon εξηγεί παραστατικά πώς η χρηματιστική και τραπεζική βιομηχανία, μέσω του μηχανισμού της δανειοδοτήσεως, έχει καταφέρει να ελέγχει και να εκμεταλλεύεται τα πάντα. Αν κάποιος δεν γνωρίζει το πώς λειτουργεί το τραπεζικό σύστημα δεν μπορεί να συλλάβει το μέγεθος της απάτης!!!

₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪ ЭЄ ₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪

Τίτλος: “Money as Debt II” (το χρήμα ως χρέος 2) με υποτίτλους

Διάρκεια: 80 λεπτά

Θέμα: Το 2009 Ο Paul Grignon δημιούργησε την δεύτερη ταινία κινουμένων σχεδίων της σειράς, το “Money as debt ΙΙ” που έκανε την ίδια θραύση στο διαδίκτυο όπως και το πρώτο μέρος.

₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪ ЭЄ ₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪

Τίτλος: “zeitgeist ADDENDUM” (2008) με υποτίτλους
Διάρκεια: 120 λεπτά

Θέμα: Είναι το δεύτερο ντοκυμαντέρ της σειράς zeitgeist (το πνεύμα της εποχής), ασχολείται με το οικονομικό σύστημα, το πώς δημιουργείται το χρήμα κυριολεκτικά από το απόλυτο τίποτα, τον ρόλο των πολυεθνικών, των τραπεζών, των δανείων, της CIA και των οικονομικών HITMEN, το γιατί υπάρχουν φτωχοί και φτωχές χώρες.

₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪ ЭЄ ₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪

Τίτλος: “zeitgeist the movie” (part III) – με ενσωματωμένους υποτίτλους

Διάρκεια: 45 Λεπτά

Θέμα: Είναι μόνο το τρίτο κομμάτι του πρώτου ντοκυμαντέρ της σειράς zeitgeist (το πνεύμα της εποχής).

Το παρόν τρίτο κομμάτι ασχολείται με την απάτη του χρηματοπιστωτικού συστήματος, τον ρόλο των τραπεζών κατά τον πρώτο και τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, ποια ήταν η εταιρεία που χρηματοδότησε τον Χίτλερ και ποια η σχέση της με τους τραπεζίτες αυτούς…(!)

₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪ ЭЄ ₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪

Τίτλος: «Η εξομολόγηση ενός οικονομικού δολοφόνου» – με ενσωματωμένους υποτίτλους

Διάρκεια: 90

Θέμα: Ο Τζον Πέρκινς, από το 1971 έως το 1981, εργάσθηκε στην πολυεθνική εταιρεία συμβούλων Chas. T. Main ως οικονομολόγος. Στην πραγματικότητα, όμως, ήταν ένας Οικονομικός Εκτελεστής, στρατολογημένος από τις μυστικές υπηρεσίες των Ηνωμένων Πολιτειών. Όπως είχε ορκισθεί όταν στρατολογήθηκε, κράτησε το στόμα του κλειστό, ώσπου, με αφορμή τα γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου του 2001, απεφάσισε να εκθέσει δημοσίως την αθέατη πλευρά της αμερικανικής εταιρειοκρατίας, συγγράφοντας την Εξομολόγηση ενός Οικονομικού Δολοφόνου. Στο βιβλίο αυτό βασίσθηκε το ομότιτλο ντοκυμαντέρ του δημοσιογράφου Στέλιου Κούλογλου.

₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪ ЭЄ ₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪

-δείτε αυτό το ντοκυμαντερ κάνοντας κλικ ΕΔΩ για το Α΄μέρος-

-δείτε αυτό το ντοκυμαντερ κάνοντας κλικ ΕΔΩ για το Β΄μέρος-

Τίτλος: “The Money Masters” – με ενσωματωμένους υποτίτλους

Διάρκεια: 105 Λεπτά x 2

Θέμα: Το Money Masters είναι ένα ντοκυμαντέρ 1995, που παράγεται από τον δικηγόρο Patrick SJ Carmack και η σκηνοθεσία και η αφήγηση από τον William T. Still. Εξηγεί την ιστορία πίσω από την τρέχουσα παγκόσμια ύφεση και ο στόχος των τραπεζιτών και ο παγκόσμιος οικονομικός έλεγχος από μια πολύ μικρή κλίκα των ιδιωτικών τραπεζών, επάνω από όλες τις κυβερνήσεις. Το παρόν ντοκυμαντέρ ήταν το πρώτο που ασχολήθηκε με το θέμα αυτό.

μετάφραση-υποτιτλισμός: http://www.youtube.com/user/ellinesfoitites

———–

Μέρος 10ον

Το σπίτι των Ρότσιλντ στην Κέρκυρα

κάντε κλικ ΕΔΩ για να το βρείτε στο google maps

₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪ ЭЄ ₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪

Και όλα αυτά συμβαίνουν στις ζωές μας διότι:

Κνωσσόπολις

• Δημοσίευση: Αργύριος Μαρινάκης Έλλην Πολίτης
  Σάς άρεσε;
  Γίνετε αναγνώστες τής Ιστοσελίδος μας μέ ένα κλίκ, επάνω δεξιά στήν αρχή τής σελίδος
  Σχολιάστε!!!
  Διαδώστε!!!!
  3/3/2018 - 34476 - 4387
  Σκέψου...δεν είναι παράνομο ακόμη

Χ. Πάχτας: 0 υπουργός που «ξέθαψε» και δώρισε τον χρυσό της Χαλκιδικής. Πόσα πήρε άραγε;;;;

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Παρασκευή, 8 Μαρτίου 2013 | 1:30 π.μ.

Του Βαγγέλη Τριάντη – «Hot Doc»

 Γεννημένος το 1951 στην Αρναία Χαλκιδικής, ο σημερινός δήμαρχος του Αριστοτέλη Χαλκιδικής, υπήρξε ένας από τους πιο στενούς συνεργάτες του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη. Η φιλία τους ξεκίνησε το 1994, όταν ο Κώστας Σημίτης κατείχε τη θέση του υπουργού Βιομηχανίας, με υφυπουργό τον Χρήστο Πάχτα. Ο κ. Σημίτης ως υπουργός Βιομηχανίας συγκρούστηκε ανοιχτά με τον Ανδρέα Παπανδρέου. Ο κ. Πάχτας στάθηκε στο πλευρό του και ο Κώστας Σημίτης δεν φάνηκε αγνώμων. Με το που ανέλαβε πρωθυπουργός τοποθέτησε τον κ. Πάχτα στη θέση του υφυπουργού Οικονομίας. Μία θέση στην οποία παρέμεινε για σχεδόν οκτώ χρόνια, από το 1996 έως το 2004.

Ήταν ο άνθρωπος που χειρίστηκε τον πακτωλό των κοινοτικών κονδυλίων του Γ' Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης. Ο απόλυτος άρχων που είχε τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο. Βουλευτές, κομματικά στελέχη, ακόμη και υπουργοί απευθύνονταν σε αυτόν όταν ήθελαν να διαθέσουν κονδύλια σε διάφορα ιδρύματα της περιοχής τους. Στη Χαλκιδική ήταν ο κυρίαρχος της περιοχής. Οι συντοπίτες του τον αποκαλούσαν «Χαλκιδικάρχη» ή «άγιο Πάχτα», εξαιτίας των πάσης φύσεως εξυπηρετήσεων που έκανε. Για χρόνια ολόκληρα, όταν κάποιος αποτύγχανε να διοριστεί στο δημόσιο με ρουσφετολογικό τρόπο, λάμβανε την απάντηση «στον Πάχτα πήγες;».

Με ρόμπα και παντόφλες

Όσοι εργάζονταν στη διαχείριση των κοινοτικών κονδυλίων χαρακτήριζαν τη μέθοδο Πάχτα «σαν ένα παλιό Ζάσταβα με πολλά προβλήματα που, αν και προβληματικό, κατάφερνε να λειτουργεί».
Η μέθοδος του ήταν κάπως ανορθόδοξη. Ο χημικός με σπουδές στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο των Βρυξελλών θύμιζε περισσότερο λογιστή παρά χημικό. Για όλα κρατούσε σημειώσεις. Είχε πάντοτε μαζί του ένα μπλοκάκι σημειώσεων και διάφορα στιλό και σημείωνε τα πάντα. Από τα πιο απλά μέχρι και τα πιο σημαντικά. Η εργασιομανία του δεν είχε όριο.

Αρκετοί θυμούνται τον Χρήστο Πάχτα να ξημεροβραδιάζεται στο γραφείο του στην πλατεία Συντάγματος. Πολλές φορές εμφανιζόταν σε επισκέπτες με ρόμπα και παντόφλες, μια εικόνα που απείχε πολύ από τον υπουργό της σημιτικής περιόδου. Άλλες φορές τηλεφωνούσε σε συνεργάτες του ακόμη και στις 12 το βράδυ και με το ανάλογο ύφος ζητούσε να δει συγκεκριμένους φακέλους.

Η αδυναμία που έτρεφε ο Κώστας Σημίτης στο πρόσωπο του ήταν κάτι παραπάνω από εμφανής. Αυτός ήταν ο λόγος που κατόρθωσε να παραμείνει επί χρόνια ολόκληρα στη θέση του, παρά το γεγονός ότι οι σχέσεις του με τους πολιτικούς του προϊσταμένους ήταν κάτι παραπάνω από κακές. Είναι χαρακτηριστικό ότι με πολλά από τα πρωτοκλασάτα στελέχη δεν αντάλλαζε ούτε καλημέρα. Και η αιτία ήταν ο τρόπος με τον οποίο διαχειριζόταν τα κοινοτικά κονδύλια, ο οποίος χαρακτηρίζονταν ως «γραφειοκρατικός».

Κορυφαίοι υπουργοί είχαν εισηγηθεί στον Κώστα Σημίτη να τον απομακρύνει από τη θέση του ή τουλάχιστον να ψαλιδίσει τις αρμοδιότητες του. Η Βάσω Παπανδρέου είχε επισημάνει στον Κώστα Σημίτη ότι το 2003 δεν απορροφήθηκαν κονδύλια ύψους 2,5 δισ. ευρώ εξαιτίας του κ. Πάχτα. Ο Άκης Τσοχατζόπουλος σε μία συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου είχε αποκαλέσει τον κ. Πάχτα «γραφειοκράτη σε στιλ σοβιετικό». Παρ' όλα αυτά ο κ. Πάχτας παρέμενε γερά γαντζωμένος στη θέση του. Η εμπιστοσύνη που του έδειχνε ο τότε πρωθυπουργός τον καθιστούσε ακλόνητο. Μία εμπιστοσύνη που έμελλε όμως να αποτελέσει την ταφόπλακα στην πολιτική του σταδιοδρομία στην κυβέρνηση Σημίτη.

Η υπόθεση των μεταλλείων Κασσάνδρας

Τον Δεκέμβριο του 2003 έγινε μια σκανδαλώδης μεταβίβαση των μεταλλείων Κασσάνδρας στη Χαλκιδική. Κεντρικός πρωταγωνιστής στην υπόθεση αυτή ήταν ο Χρήστος Πάχτας. Ήταν η αρχή του τέλους για τον ίδιο και την παραμονή του στο πλευρό του Κώστα Σημίτη.

Τα μεταλλεία της Κασσάνδρας εκμεταλλευόταν μέχρι τότε η εταιρία TVX hellas, θυγατρική της kinross. Οι δύο εταιρίες ζητούσαν απεγνωσμένα να απεμπλακούν από την επένδυση τους στην Ελλάδα. Μάλιστα, η  TVX hellas είχε προχωρήσει σε κήρυξη πτώχευσης, επικαλούμενη χρέη ύψους 216.156.000 ευρώ προς τη μητρική εταιρία kinross , το ΙΚΑ, τα Δημοσία Ταμεία, τους εργαζομένους και τους προμηθευτές της. Η αίτηση έγινε δεκτή στις αρχές Νοεμβρίου 2003 από το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών.

Ένα μήνα μετά, στις 13 Δεκεμβρίου 2003, το ελληνικό δημόσιο αγόρασε τα μεταλλεία Κασσάνδρας από την εταιρία TVX Hellas. Το τίμημα της εξαγοράς ανήλθε σε 11 εκατ. ευρώ. Την ίδια μέρα το ελληνικό δημόσιο μεταπώλησε τα μεταλλεία Κασσάνδρας στην εταιρία «Ελληνικός Χρυσός», θυγατρική της Ελληνική Τεχνοδομική ΑΕ. Η εταιρία είχε ιδρυθεί μερικές μέρες πριν με μετοχικό κεφάλαιο που δεν ξεπερνούσε τα 60.000 ευρώ. Με αποκλειστικούςμετόχους την ΑΚΤΩΡ, συμφερόντων Μπόμπολα, και τον Δημήτρη Κούτρα, γενικό διευθυντή της ΑΚΤΩΡ. Είχε προηγηθεί η υπογραφή ενός «μνημονίου συνεργασίας» μεταξύ της ΑΚΤΩΡ, του Δημήτρη Κούτρα, της European Coldfields και της Clobal Mineral Resources. Ιδρυτής και μεγαλομέτοχος της  European Coldfields ήταν ο ρουμάνος επιχειρηματίας Φρανκ Τίμις, ο οποίος έλεγχε και την clobal mineral Resources.

Το τίμημα της μεταπώλησης ήταν ακριβώς το ίδιο με αυτό της αγοράς, ενώ παράλληλα δόθηκαν στην Ελληνική Τεχνοδομική ΑΕ και άλλα 70 περιουσιακά στοιχεία των μεταλλείων. Η πώληση έγινε απευθείας, χωρίς δημόσιο διαγωνισμό, όπως ορίζει το ευρωπαϊκό Δίκαιο.
Έξι μήνες αργότερα η αξία των  στοιχείων ενεργητικού των μεταλλείων εκτιμούνταν σε 408 εκατ. Ευρώ.

Στις 8 Ιανουαρίου 2004 η Βουλή κύρωσε τη συμφωνία. Η απόφαση έφερε την υπογραφή του κ. Πάχτα και ήταν ιδιαίτερα γαλαντόμα για τα συμφέροντα του κ. Μπόμπολα. Όχι όμως και για το ελληνικό δημόσιο. Ο στενός συνεργάτης του κ. Σημίτη χάρισε ουσιαστικά στην TVX  2,2 εκατ. ευρώ από βεβαιωμένους φόρους και ασφαλιστικές εισφορές, ενώ το ελληνικό δημόσιο πλήρωσε 11 εκατ. ευρώ για αποζημιώσεις των 472 απολυμένων της TVX και 28 εκατ. ευρώ για πρόγραμμα επανακατάρτισης των 350 από τους 472 απολυμένους της εταιρίας.

Τον Ιούλιο του 2007 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έλαβε μια σοβαρή καταγγελία, η οποία αφορούσε τη μεταβίβαση των μεταλλείων Κασσάνδρας. Το περιεχόμενο της καταγγελίας αφορούσε κρατική ενίσχυση προς την «Ελληνικός Χρυσός». Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή διερεύνησε το περιεχόμενο των καταγγελιών και κατέληξε ότι επρόκειτο για κρατική ενίσχυση, κατά παράβαση των κανόνων της ΕΕ. Η εταιρία δεν επιβαρύνθηκε ούτε καν με φόρους επί των συναλλαγών, ενώ πωλήθηκε σε πολύ χαμηλότερο τίμημα από το κανονικό. Ο Χρήστος Πάχτας είχε χαρίσει στους κ.κ. Μπόμπολα και Κούτρα περί τα 15,4 εκατ. ευρώ, τα οποία το ελληνικό δημόσιο έπρεπε να πάρει πίσω.

Η (ν)τροπολογία για το Πόρτο Καράς

Μερικές μέρες αργότερα ο σημερινός Δήμαρχος του Αριστοτέλη Χαλκιδικής, προχώρησε και σε δεύτερο ατόπημα. Επιχείρησε ανεπιτυχώς να περάσει στην ελληνική Βουλή φωτογραφική διάταξη υπέρ του επιχειρηματία Κωνσταντίνου Στέγγου για το ξενοδοχείο Πόρτο Καράς. Μια τροπολογία που έβαλε ταφόπλακα στην υπουργική του σταδιοδρομία και έμεινε στην ιστορία ως «ντροπολογία» Πάχτα. Η τροπολογία συμπεριλήφθηκε σε αναπτυξιακό νομοσχέδιο της τότε κυβέρνησης. Με αυτή ο ιδιοκτήτης του Πόρτο Καράς μπορούσε να προχωρήσει στην ανέγερση πολυτελών κατοικιών μέσα σε 17.000 στρέμματα δάσους στη Σιδωνία της Χαλκιδικής.
Εννιά βουλευτές του ΠΑΣΟΚ έβαλαν την υπογραφή τους. Μεταξύ αυτών οι Γ. Κίρκος, Κ. Διαμαντής, Σπ. Βούγιας, I. Ανθόπουλος, Ν. Στρατηλάτης, Π. Κουρουμπλής, Π. Φλώρος, Θ. Κατσανέβας και Αλ. Χρυσανθακόπουλος.

Η αποκάλυψη του σκανδάλου προκάλεσε πολιτική θύελλα στην παραπαίουσα κυβέρνηση Σημίτη. Λίγες μέρες μόλις πριν από τις εθνικές εκλογές της 7ης Μαρτίου 2004 ο αγαπημένος του κ. Σημίτη Χρήστος Πάχτας έδινε τη χαριστική βολή όχι μόνο στην τότε κυβέρνηση αλλά και στη δική του πολιτική σταδιοδρομία. Κορυφαία στελέχη του ΠΑΣΟΚ, όπως η τότε υπουργός ΠΕΧΩΔΕ, Βάσω Παπανδρέου και ο υπουργός Οικονομικών Νίκος Χριστοδουλάκης, εξέφρασαν ανοιχτά την οργή τους και δήλωσαν ότι η επίμαχη τροπολογία θα καταργηθεί.

Στις 23 Ιανουαρίου 2004 ο Χρήστος Πάχτας αναγκάστηκε να παραιτηθεί από το αξίωμα του, παρότι αρχικά είχε αρνηθεί. Μέσα σε μια βραδιά κατάφερε να χάσει όλα όσα είχε χτίσει για χρόνια ολόκληρα κάτω από την ομπρέλα προστασίας του Κώστα Σημίτη.

Στην πολιτική απομόνωση

Οι εξελίξεις για τον ίδιο ήταν ραγδαίες. Μαζί με τους υπόλοιπους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ τέθηκαν εκτός ψηφοδελτίων στις εθνικές εκλογές του 2004. Ένας αποκλεισμός που έμελλε να είναι ισόβιος για εκείνον, σε αντίθεση με τους υπόλοιπους βουλευτές που αποπέμφθηκαν προσωρινά αλλά επέστρεψαν μετά από κάποιο χρονικό διάστημα. Η πόρτα του κόμματος παρέμεινε κλειστή και στις επόμενες εκλογικές αναμετρήσεις, του 2007 και του 2009.

Ο ταυτισμένος με τη σημιτική περίοδο Χρήστος Πάχτας προκαλούσε αλλεργία στο παπανδρεϊκό περιβάλλον. Μετά τον διωγμό του από το κόμμα επέστρεψε στην ιδιαίτερη πατρίδα του. Για κάποιο χρονικό διάστημα εργάστηκε σε εταιρία ιχθυοκαλλιεργητών και έμεινε στο πατρικό του σπίτι, μαζί με την οικογένεια της αδερφής του. Ο ίδιος άλλωστε δεν έκανε ποτέ οικογένεια.

Το 2010, αποφάσισε να ασχοληθεί και πάλι με τα κοινά. Στις δημοτικές εκλογές κατέβηκε ως ανεξάρτητος υποψήφιος και κατόρθωσε να εκλεγεί, με σημαία τη λειτουργία των μεταλλείων Χαλκιδικής Ακόμη και τώρα δεν παύει να θεωρεί τα μεταλλεία ως αναπτυξιακό μονόδρομο για την περιοχή και μοναδική ευκαιρία για την εξασφάλιση θέσεων εργασίας Δεν δίστασε μάλιστα δημόσια να πει το αμίμητο, ότι «η μεταλλουργία χρυσού είναι μια μονάδα αντιρρύπανσης». 

Οι κάτοικοι αντιδρούν και αποκαλούν «εκπρόσωπο της εταιρίας» τον άλλοτε «Χαλκιδικάρχη». Συχνά πυκνά αναφέρεται σε πρώτο πληθυντικό πρόσωπο σαν να πρόκειται για στέλεχος της εταιρίας. «Θα προσλάβουμε» είναι η μόνιμη επωδός στα χείλη του, κάνοντας τα στελέχη της εταιρίας να τρίβουν τα χέρια τους. Άλλωστε στο πρόσωπο του έχουν βρει έναν αυτόκλητο υπερασπιστή των συμφερόντων τους.

Παρά τις προσπάθειες όμως και την ενασχόληση εκ νέου με τη κοινά, η περίπτωση Πάχτα δεν θυμίζει σε τίποτα κάτι από την αίγλη του «άγιου Πάχτα». Το παρελθόν εξακολουθεί να στοιχειώνει τις κινήσεις του, όπως επίσης και οι αμαρτίες που κουβαλά. Παρά τη μεθοδικότητά του εδώ και χρόνια να σβηστούν από τη μνήμη των συμπολιτών του. Η περίπτωση του θυμίζει τα λόγια του ισπανοαμερικανού φιλόσοφου Τζορτζ Σανταγιάνα: «Όποιος δεν θυμάται το παρελθόν του είναι καταδικασμένος να το ξαναζήσει».

πηγή: 

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Παρασκευή, 8 Μαρτίου 2013

• Δημοσίευση: Αργύριος Μαρινάκης Έλλην Πολίτης
  Σάς άρεσε;
  Γίνετε αναγνώστες τής Ιστοσελίδος μας μέ ένα κλίκ, επάνω δεξιά στήν αρχή τής σελίδος
  Σχολιάστε!!!
  Διαδώστε!!!!
  2/3/2018 - 34477 - 4386
  Σκέψου...δεν είναι παράνομο ακόμη

Η πολυτέλεια της αρπαχτής Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έκανε ούτε στο ελάχιστο αυτά που είχε υποσχεθεί για την μείωση της σπατάλης. Τα πρωθυπουργικά αεροπλάνα είναι στον αέρα και οι λιμουζίνες στα πάρκινγκ τους. Να γιατί ένα υπουργικό χαρτοφυλάκιο είναι περιζήτητο

Κυβερνητικό κλιμάκιο στο πρωθυπουργικό αεροπλάνο. Αν ζήσεις μία φορά τη χλιδή, δύσκολα την αποχωρίζεσαι. Τουλάχιστον μη λες ψέματα στα κορόιδα που σε ακούνε

|ΙΝΤΙΜΕΝΕWS/ΓτΠ ANDREA BONETTI

ΓΝΩΜΕΣ

Η πολυτέλεια της αρπαχτής

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έκανε ούτε στο ελάχιστο αυτά που είχε υποσχεθεί για την μείωση της σπατάλης. Τα πρωθυπουργικά αεροπλάνα είναι στον αέρα και οι λιμουζίνες στα πάρκινγκ τους. Να γιατί ένα υπουργικό χαρτοφυλάκιο είναι περιζήτητο

Κώστας Γιαννακίδης28 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2018, 10:41

•  
•  
• 41
• 

Η Ελλάδα πρέπει να είναι η μοναδική χώρα του δυτικού κόσμου όπου μία μεταβολή στην πολιτική ζωή τύπων όπως ο Κουρουμπλής ή ο Πολάκης θα προκαλέσει διακοπή του τηλεοπτικού προγράμματος, έκτακτο δελτίο ειδήσεων και εκτενείς πολιτικές αναλύσεις.

Στην πατρίδα μας οι ανασχηματισμοί προκαλούν τεράστια πολιτική και επικοινωνιακή διέγερση, σε βαθμό που κάθεσαι και απορείς ποιος μπορεί να ασχολείται με τον επόμενο σταθμό του Τέρενς Κουίκ. Πολιτικό σταθμό. Οι ταξιδιωτικοί σταθμοί του υφυπουργού Εξωτερικών εναλλάσσονται σχεδόν καθημερινά, ίσως στην καλύτερη ταξιδιωτική εμπειρία που είχε ποτέ Ελληνας.

Για ποιο λόγο συμβαίνει αυτό; Είναι προφανές. Ο Τύπος, ως κομμάτι του συστήματος, ηλεκτρίζεται όταν αλλάζουν χέρια τα κυβερνητικά βιλαέτια. Κόσμος πάει και έρχεται, καλοβαλμένες γραμματείς ανοίγουν και κλείνουν κουτιά, μπιστικοί βολεύονται ή πρέπει να ψάξουν για δουλειά. Και μετά είναι και η τρέχουσα πολιτική συγκυρία. Το κυβερνητικό σχήμα που θα μας προκύψει τώρα, θα είναι και το τελευταίο του Αλέξη Τσίπρα. Στα μέλη του χορηγείται μία τεράστια αβάντα. Είναι άλλο να πηγαίνεις στις εκλογές ως υπουργός και άλλο ως απλός βουλευτής. Ο υπουργός θα βάλει το κράτος να δουλέψει για την επανεκλογή του.

Δυστυχώς έτσι παίζεται το παιχνίδι και αυτός είναι ένας βασικός λόγος που δεν επιτρέπει την ένταξη εξωκοινοβουλευτικών στο εκάστοτε κυβερνητικό σχήμα. Η πρώτη προτεραιότητα δεν είναι στη βελτίωση του κράτους, αλλά στη λαφυραγώγηση της εξουσίας. Βλέπεις, ας πούμε, τον Πολάκη και απορείς αν αυτός είναι ο καταλληλότερος άνθρωπος στη χώρα για να διαχειριστεί ευαίσθητα θέματα Υγείας. Ξέρεις ότι στη θέση του θα μπορούσαν να βρίσκονται πολύ πιο ικανοί και επαρκείς άνθρωποι. Ομως το χαρτοφυλάκιο του υπουργού αγοράστηκε με τα ψηφαλάκια των Χανίων.

Ε, μετά όλοι γνωρίζουν ότι η ανάληψη χαρτοφυλακίου μπορεί να είναι για κάποιους η ευκαιρία της ζωής τους ή, τέλος πάντων, μία περίοδος κατά την οποία δύνανται να ζουν εις βάρος των κορόιδων. Από τον Πρωθυπουργό ως το τελευταίο τρολ προσπαθούν να μας πείσουν ότι είναι άλλο τα 23 χιλιάρικα της Ράνιας και άλλο τα 23 δισ. του φαρμάκου. Ο πανικός τους γελοιοποιεί. Και καλά τα τρολ, είναι δουλειά τους. Οι άλλοι που τα λένε και επωνύμως; Λησμονούν δε ότι οι καλύτεροι φίλοι του φαρμακοβιομήχανου ήταν οι ίδιοι, μαζί με την κυβέρνηση Καραμανλή, φυσικά.

Πάμε, λοιπόν, στο 2015. Ήταν πρωί του Αυγούστου, κοντά στη ροδαυγή, όταν το γελαστό παιδί έφερε το μνημόνιο του προς επικύρωση. Στα υπουργικά έδρανα ήταν ο Δημήτρης Μάρδας, εξωκοινοβουλευτικός υπουργός Οικονομικών. Λίγους μήνες πριν, είχε βγάλει στο εξωτερικό 90.000 ευρώ. Ήταν, όπως είπε, για τις σπουδές που θα έκανε στο μέλλον η κόρη του. Είδατε αν έχει πρόνοιες ο γονιός; Ευτυχώς που δεν είχε και παιδί να παντρέψει. Ο Μάρδας πέρασε τη διάταξη για το επίδομα ενοικίου, η οποία θα ήταν και σωστή αν έθετε και άλλα κριτήρια, εισοδηματικά και γεωγραφικά. Το ήξερε ο Τσίπρας; Ακόμα και αν δεν το ήξερε, κάτι θα άκουσε μετά. Εκείνη τη στιγμή ο Τσίπρας κλάδευε συντάξεις.

Είχε όμως και άλλα να κάνει, όπως:

Να πουλήσει ένα από τα τρία πρωθυπουργικά αεροπλάνα. Ηταν από τις πρώτες του εξαγγελίες. Δεν πούλησε κανένα, προφανώς γιατί δεν τους έφταναν, ειδικά με τις απαιτήσεις του κυβερνητικού του εταίρου, αλλά και του ιδίου του Πρωθυπουργού για ταξίδια επαναστατικής χαράς στην Κούβα και οικογενειακής στο Παρίσι.

Να μειώσει δραστικά τον αριθμό των κυβερνητικών αυτοκινήτων. Θα πουλούσαν, έλεγαν, τα θωρακισμένα. Τελικά τους αλλάζουν και λάστιχα που κοστίζουν δύο χιλιάρικα έκαστο.

Να αξιοποιήσει την κρατική περιουσία και να περικόψει το κόστος ενοικίων που πληρώνουν υπουργεία και υπηρεσίες. Αξίζει να μας φέρει στη Βουλή μία έκθεση πεπραγμένων.

Να μειώσει τον αριθμό των μετακλητών, να καταργήσει γραμματείες και να κάνει πιο ευέλικτο το κράτος. Εκανε ακριβώς το αντίθετο, διορίζοντας συντρόφους και ξαδέρφους κολλητών, φορτώνοντας τη διοίκηση με προσωπικό ανεπαρκώς καταρτισμένο -Καρανίκες παντού.

Τα στελέχη της ελληνικής παρουσίας στις Βρυξέλλες, στο Κοινοβούλιο και στην Επιτροπή, έχουν να το λένε: οι του ΣΥΡΙΖΑ απολαμβάνουν (και απαιτούν) τη χλιδή περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον στο παρελθόν. Ενα παλαιό, έμπειρο στέλεχος, μου έχει πει: «στην αρχή νομίζαμε ότι η απαίτηση τους για ακόμα καλύτερους χώρους, παροχές και service, είχε έναν συμβολισμό, μία διάθεση επιβολής, καθώς ήθελαν να μας δείξουν ότι ήρθαν για να μείνουν. Γρήγορα καταλάβαμε ότι το απολαμβάνουν…»

Λογικό και ανθρώπινο. Όσο και αν είσαι φτιαγμένος από άλλο υλικό, όταν βρίσκεσαι από την Κουμουνδούρου σε σουίτα, χωρίς να σε απασχολούν τα έξοδα του room service, θα το απολαύσεις. Ισως δε, στον αξιακό σου κώδικα, να θεωρείς ότι το δικαιούσαι αφού κατάφερες και το κέρδισες. Και είσαι τόσο large που χορηγείς και στους συνοδούς το δικαίωμα διαμονής σε πεντάστερο. Εσύ πληρώνεις; Οχι, ο φορολογούμενος. Οταν, όμως, κουνάς το δάχτυλο, προς αντιπάλους και, κυρίως, προς τα κορόιδα από κάτω, κάποια στιγμή η ψεύτικη οργή θα επιστρέψει πάνω σου ως εξευτελισμός.

Γιατί μέσα σε όλα αυτά, μέσα στον δίσκο με τον σολομό ή στο χιλιάρικο που έπαιρνε ο Μάρδας και στο πενηντάρικο (!) που έπαιρνε ο Σγουρίδης, υπάρχει ακριβώς το ίδιο υλικό: η αντίληψη της αρπαχτής. Η θέα του μπουφέ που σε λίγο θα εξαφανιστεί.

πηγή: protagon.gr

• Δημοσίευση: Αργύριος Μαρινάκης Έλλην Πολίτης
  Σάς άρεσε;
  Γίνετε αναγνώστες τής Ιστοσελίδος μας μέ ένα κλίκ, επάνω δεξιά στήν αρχή τής σελίδος
  Σχολιάστε!!!
  Διαδώστε!!!!
  2/3/2018 - 34476 - 4385
  Σκέψου...δεν είναι παράνομο ακόμη

Εισαγγελία Φρανκφούρτης: Μίζες 370.000 ευρώ σε βαλίτσες προς κρατικούς αξιωματούχους για έργα της Αττικό Μετρό

6:06 μμ, Πέμπτη 01 Μάρ 2018

Κοινωνία

Της Άννας Κανδύλη

Μίζες που αγγίζουν συνολικά το ποσό των 370.000 ευρώ, φέρονται να δόθηκαν την περίοδο 2003-2007 για έργα της ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ.

Τα χρήματα σύμφωνα με στοιχεία που έφτασαν στην Εισαγγελία κατά της διαφθοράς από την εισαγγελία της Φρανκφούρτης, δόθηκαν σε μετρητά μέσα σε βαλίτσες, σε κρατικούς αξιωματούχους, ενώ σε κάθε έργο υπολογιζόταν ένα ποσοστό από 5 έως 7% επιπλέον της αξίας του, προκειμένου να δωροδοκούνται πολιτικά κόμματα.

Τα «δώρα», βάσει των στοιχείων, δίνονταν από τη γερμανική εταιρεία Deutsche Bahn 

Της Άννας Κανδύλη

Μίζες που αγγίζουν συνολικά το ποσό των 370.000 ευρώ, φέρονται να δόθηκαν την περίοδο 2003-2007 για έργα της ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ.

Τα χρήματα σύμφωνα με στοιχεία που έφτασαν στην Εισαγγελία κατά της διαφθοράς από την εισαγγελία της Φρανκφούρτης, δόθηκαν σε μετρητά μέσα σε βαλίτσες, σε κρατικούς αξιωματούχους, ενώ σε κάθε έργο υπολογιζόταν ένα ποσοστό από 5 έως 7% επιπλέον της αξίας του, προκειμένου να δωροδοκούνται πολιτικά κόμματα.

Τα «δώρα», βάσει των στοιχείων, δίνονταν από τη γερμανική εταιρεία Deutsche Bahn International (DBI), η οποία συμμετείχε στην Κοινοπραξία Συμβούλων Μετρό Ελλάδος μαζί με την Thales -που εμπλέκεται και στον εκσυγχρονισμό των φρεγατών τύπου S του Πολεμικού Ναυτικού επί υπουργίας Γιάννου Παπαντωνίου-, την Lahmeyer και την ΟΜΕΚ, για την υλοποίηση του σχεδιασμού και της επίβλεψης των σιδηροδρομικών έργων του μετρό.

Η γερμανική εταιρεία που είχε αναλάβει από το 2003-2007 τρία έργα στη χώρα μας, φέρεται να είχε αναθέσει το μοίρασμα της μίζας στην Ελλάδα, σε πρόσωπο που κατονομάζεται με κωδική ονομασία σε κατάθεση που έδωσε στη Γερμανία διευθυντικό στέλεχος της DBI.

Όπως αποκάλυψε, μάλιστα, το εν λόγω στέλεχος σε κάθε έργο είχαν «τιμολογήσει» ποσοστό 5 με 7% επί της μίζας για τα πολιτικά κόμματα που εναλλάσσονταν στην εξουσία κατά την ελεγχόμενη περίοδο.

Με βάση αυτά τα στοιχεία η Εισαγγελία άσκησε συμπληρωματικές ποινικές διώξεις για ενεργητική δωροδοκία, σε συνδυασμό με τις επιβαρυντικές διατάξεις του νόμου 1608/50 περί καταχραστών του δημοσίου σε βάρος δύο προσώπων , εκπροσώπων των εμπλεκομένων εταιρειών Lahmeyer και ΟΜΕΚ, οι οποίοι είναι επίσης κατηγορούμενοι από τον περασμένο Νοέμβριο για μίζες μέσω εικονικών τιμολογίων στο πλαίσιο της υπογραφής της σύμβασης για την παροχή υπηρεσιών συμβούλων έργων της ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ.

πηγή; enikos.gr

• Δημοσίευση: Αργύριος Μαρινάκης Έλλην Πολίτης
  Σάς άρεσε;
  Γίνετε αναγνώστες τής Ιστοσελίδος μας μέ ένα κλίκ, επάνω δεξιά στήν αρχή τής σελίδος
  Σχολιάστε!!!
  Διαδώστε!!!!
  2/3/2018 - 34475 - 4384
  Σκέψου...δεν είναι παράνομο ακόμη

Η Συμμετοχική Δημοκρατία:Τί μπορεί να υιοθετήσει η Ε.Ε. από το μοντέλο της Ελβετικής–άμεσης Δημοκρατίας

Posted on Οκτωβρίου 21, 2013

Η εργασία αυτή διερευνά τον παρεμβατισμό της Ένωσης στις οικονομίες των κρατών–μελών ως επακόλουθο μέτρο για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης τονίζοντας κυρίως το σημείο της γενικής αποδοκιμασίας των ανθρώπων. Ως εκ τούτου, το ερώτημα που ανακύπτει είναι εάν η πολιτική χάραξης αποφάσεων από την μεριά της Ένωσης είναι γερά θεμελιωμένη στην δεδομένη Νομοθεσία της Ε.Ε. ή στέκει νομικώς αβάσιμη και ενδεχομένως αντίθετη στην αρχή της λαϊκής νομιμοποίησης. Στην κατεύθυνση αυτή, το μοντέλο της φιλελεύθερης κοινοβουλευτικής δημοκρατίας και ο τύπος της ελεύθερης οικονομίας της αγοράς εξετάζονται μαζί ,όπως προτείνονται στις μέρες μας και στους άξονες που θέτει η ευρωπαϊκή κορνίζα των θεσμών.

Ο σημαντικός ρόλος του ατόμου κατέρχεται επίσης  υπό  εξέταση ως  βασικό  υλικό για  την κατασκευήενός  πραγματικά  ελεύθερου  περιβάλλοντος  κόσμου  στην  Ευρώπη.Ειδική  μνεία  γίνεται  στην  Ελληνική  Περίπτωση  και  το  παρ’ολίγον  τεθειμένο  δημοψήφισμα  εν  όψει  της  αντιμετώπισης του κινδύνου χρεοκοπίας  της  χώρας. Στη  συνέχεια , ο ρόλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης συζητείται ενδελεχώς , ενώ το ομοσπονδιακό σύστημα ερωτάται αν συνιστά απάντηση στο παρατηρούμενο θεσμικό έλλειμμα . Από την άλλη πλευρά , η « Δημοκρατία της Συναίνεσης » αναδύεταιως ένα χρήσιμο αντίδοτο στην διαδεδομένα αμφισβητούμενη θεώρηση των  κεντρικών  εξουσιών . Από  κοινού  με  μία  συνεχή  διαδικασία  ενεργητικής  ενημέρωσης  και  συμμετοχής , αυτή η  Δημοκρατία  οδηγεί  σε  μια  πιο  ισορροπημένη  μορφή  διακυβέρνησης  ιδιαίτερα  σε μεταβατικές περιόδους και καιρούς δημοσιονομικής αναταραχής. Εν τέλει , το δημοψήφισμα , η πρωτοβουλία και η ανάκληση αναλύονται ως τα λειτουργικά εκείνα συστατικά του ελβετικού δημοκρατικού προτύπου , για να διαπιστωθεί η βιωσιμότητά τους μέσα στα όρια μιας  κατ’ αρχήν  αντιπροσωπευτικής  δημοκρατίας, την  οποία  η ίδια  η Ε.Ε.  θέτει ως δογματική προμετωπίδα  στα  καταστατικά  της  κείμενα .

Η προσέγγιση και η εξέταση του ζητήματος πρέπει να γίνεται με την υπενθύμιση ότι ακόμα και μετά την εισαγωγή νέων δημοκρατικών θεσμών δεν λύνονται αυτομάτως όλα τα προβλήματα που υπήρχαν. Οι ουσιαστικές κοινωνικές αλλαγές γίνονται με πολύ αργούς ρυθμούς και μετά από εφαρμογή πρακτικών για χρόνια. Όταν λοιπόν εξετάζουμε μια κατάσταση πρέπει να συνυπολογίσουμε όλους τους ιστορικούς και κοινωνικούς παράγοντες που οδήγησαν σε αυτή.

Η συζήτηση για το πόσο δημοκρατική είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι τόσο παλιά όσο και η Ένωση. Αντί του να κάνουμε μια ατελείωτη συζήτηση πάνω στο θέμα, θα πρέπει να βρούμε τα χαρακτηριστικά αυτού του πολιτικού σχηματισμού που θα μπορέσουν να μας βοηθήσουν να κατανοήσουμε την συζήτηση. Ένα σημαντικό θέμα είναι να αναρωτηθούμε το πόσο αποδοτική είναι η Ένωση στην διαδικασία λήψης δημοκρατικών αποφάσεων. Μέχρι στιγμής η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχει ένα σαφές και αξιόπιστο σημείο αναφοράς πάνω στο οποίο γενικές κατευθύνσεις μπορούν να διαμορφωθούν  και να ληφθούν επιλογές μεταξύ ανταγωνιστικών εναλλακτικών. Έτσι, η Ευρωπαϊκή πολιτική τείνει να είναι ελλιπής όσον αφορά στο θέμα του ορθολογικού μοντέλου λήψης αποφάσεων (Nugent, 2006). Πρόκειται για την έλλειψη των αντιπροσωπευτικών συστημάτων η οποία πολλαπλασιάζεται στο πολύπλοκο πολιτικό οργανισμό της ΕΕ η οποία έχει πυροδοτήσει την συζήτηση σχετικά με την άμεση δημοκρατία, ή με τα λόγια του Adrian Vatter: “τα τελευταία χρόνια, οι σημαντικές ελλείψεις των αντιπροσωπευτικών συστημάτων έχουν oδηγήσει σε μια εντυπωσιακή “Αναγέννηση” έρευνας πάνω στην άμεση δημοκρατία” (Vatter,2000). Επιπρόσθετα, τα όργανα λήψης αποφάσεων στην ΕΕ δεν λογοδοτούν στον ίδιο βαθμό όσο τα εθνικά (Nugent, 2006). Η απάντηση σε αυτή τη λιμνάζουσα κατάσταση είναι, για κάποιους, η εισαγωγή αμεσο-δημοκρατικών θεσμών στην διαδικασία λήψης αποφάσεων της ΕΕ.

Για να θέσουμε μια βάση για συζήτηση σχετικά με την πιθανότητα η Ευρώπη να αποκτήσει λειτουργικούς αμεσο-δημοκρατικούς θεσμούς, στο πρώτο μέρος του κειμένου θα εξετάσουμε την λειτουργικότητα ενός σπουδαίου παραδείγματος άμεσης δημοκρατίας, του ελβετικού μοντέλου υπο το πρίσμα συγκεκριμένων θεωρητικών πλαισίων. Έπειτα από το ελβετικό μοντέλο θα εμβαθύνουμε στην σχέση μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της άμεσης συμμετοχής  σε μία δημοκρατία όπως επίσης και σε μία υπερεθνική ένωση. Η περίπτωση της Δανικής επικύρωσης της Συνθήκης του Μάαστριχτ θα μας βοηθήσει να κατανοήσουμε τις συσχετίσεις και να δοκιμάσουμε τις θεωρίες. Πρίν κλείσουμε θα εξετάσουμε μερικές νέες τάσεις που έχουν πρόσφατα αναπτυχθεί όπως η διαδικασία του “crowdsourcing” της νομοθεσίας καθώς και ένα παράδειγμα  επίσημης εφαρμογής της διαδικασίας, την Φιλανδία, μια ευρωπαϊκή χώρα η οποία ίσως να έχει το κλειδί στην αναμόρφωση της ιδέας της άμεσης δημοκρατίας στην Ευρώπη.

Ένα πρόσφατο παράδειγμα χρήσης άμεσης δημοκρατίας είναι επίσης και η Ισλανδία. Χρησιμοποιήσε αμεσοδημοκρατικούς μηχανισμούς ώστε να μπορέσει να ανταπεξέλθει στην οικονομική της κατάρρευση καί εξαθλίωση. Σύμφωνα με την τυπολογία της IDEA, οι αμεσοδημοκρατικοί μηχανισμοί είναι οι εξής τέσσερις: τα δημοψηφίσματα, οι πρωτοβουλίες των πολιτών, οι πρωτοβουλίες ατζέντας καί το recall. Στο παράδειγμα της Ισλανδίας χρησιμοποιήθηκαν τα δημοψηφίσματα καί το croudsourcing. Επίσης, διατυπώνονται οι παράγοντες οι οποίοι βοήθησαν στην υιοθέτηση αυτών των μηχανισμών καί πως λειτούργησαν στην πράξη. Αυτό που κατέστη σαφές ήταν πως έπρεπε να γίνει αναθεώρηση του συντάγματος με στόχο να εκφράζει την βούληση και τις αξίες του ισλανδικού λαού, αλλά και μέσω αυτού να γίνει επαναπροσδιορισμός της πολιτικής σκηνής. Μια από τις κύριες συνέπειες της οικονομικής κατάρρευσης ήταν η δυσπιστία του ισλανδικού λαού στα πολιτικά πρόσωπα. Συνεπώς, αποφασίστηκε πως οι πολίτες της Ισλανδίας θα ήταν εκείνοι οι οποίοι θα ήταν υπεύθυνοι για την αναθεώρηση του Συντάγματος.  Για να επιτευχθεί όσο το δυνατόν μεγαλύτερη συμμετοχή των πολιτών στην διαδικασία της αναθεωρήσεως του Συντάγματος, η νομοθετική πράξη για την σύσταση συνταγματικής συνέλευσης προέβλεπε την σύσταση μιας συνταγματικής επιτροπής η οποία θα ήταν υπεύθυνη για την διοργάνωση του Εθνικού Φόρουμ. Την συνταγματική συνεύλεση αποτελούσαν 25 πολίτες οι οποίοι αναδείχθηκαν μέσα σπό εκλογικές διαδικασίες. Αυτό που θα μας αποτυπωθεί ελπίζουμε από το παράδειγμα  της Ισλανδίας είναι πως αυτή η προσπάθειά του ισλανδικού λαού να πάρει ενεργό μέρος στην διακυβέρνηση της χώρας του, αποτελεί μια απόδειξη ότι η κοινωνία των πολιτών μπορεί να επιτύχει την διεκδίκηση πιο άμεσων δημοκρατικών διαδικασιών.

Αυτό που επισκοπείται αναλυτικά στο συγκεκριμένο πόνημα (μέσω θεωρητικών καί πρακτικών εργαλείων μελέτης) είναι το πολίτευμα της αντιπροσωπευτικής Δημοκρατίας, όπως ισχύει στην χώρα της Ελβετικής Συνομοσπονδίας. Σκιαγραφείται κατ’ αρχήν η ιδιοσυστασία του ελβετικού λαού, ώστε να διαπιστωθεί η πολιτική του ωρίμανση. Κατόπιν, κατέρχεται υπό εξέταση το κράτος ιδωμένο στις τρεις λειτουργίες που επιτελεί : την νομοθετική, την εκτελεστική καί την δικαστική. Υπό το φως του συνταγματικού δικαίου, διακρίνουμε σε κάθε μία από τις εξουσίες όργανα, που φέρουν πολύ συγκεκριμένες αρμοδιότητες. Η απουσία ελέγχου της συνταγματικότητας των  ομοσπονδιακών νόμων βλέπουμε ότι είναι ειδοποιό στοιχείο της ελβετικής δημοκρατικής παράδοσης, που μεταφράζεται δυνητικώς ως απειλή για το κεκτημένο των ατομικών δικαιωμάτων. Στο πρότυπο της ελβετικής δημοκρατίας, ‘κτίζουμε’ ένα νέο ευρωπαϊκό ομοσπονδιακό κράτος με διαφανή δόμηση καί ξεκάθαρη στόχευση από ένα πρότερο καθεστώς δια-νομιμότητας σε θεσμικό σύστημα νομικού πλουραλισμού, για τον οποίο εγγυώνται τα αυτόνομα ομόσπονδα κρατίδια. Δυο είναι τα διαφοροποιητικά χαρακτηριστικά σε σχέση προς το ελβετικό μοντέλο : ο συνταγματικός ρόλος του ΔΕΕ καί η εύλογη εκλογή – θητεία του Προέδρου. Τέλος, η αρχαία ελληνική καί ρωμαϊκή πολιτική σκέψη συνδιαλέγονται για να κατοπτρίσουν τις αρχές τους επάνω στη σύγχρονη πολιτειολογία, οπότε διακρίνουμε μελλοντικά την ‘Συμμετοχική Δημοκρατία της Πληροφορίας’.

Τέλος, θα εξετάσουμε τι συμβαίνει στις μέρες μας και ασφαλώς στην Ελλάδα. Η δημοκρατία λοιπόν εξετάστηκε από σημαντικές μορφές της πολιτικής φιλοσοφίας, όπως ο Hobbes, ο Locke, και ο Kant στη σύγχρονη εποχή. Η δημοκρατία πλέον αντιμετωπίζεται ως μια έννοια συνυφασμένη με την ελευθερία και την κυριαρχία. Σύμφωνα με τον Rawls, η Δημοκρατία είναι μια κοινωνική διευθέτηση των ελεύθερων και ανεξάρτητων ατόμων που έχουν γνώση της νομικής υποχρέωσης τους να παραχωρούν μέρος της κυριαρχίας τους υπέρ της κοινωνίας.

Μια μελέτη που εξετάζει δημοκρατικούς θεσμούς οφείλει τουλάχιστον να επιχειρήσει να προσεγγίσει την ίδια την ουσία της δημοκρατίας. Η πολυσυζητημένη αυτή έννοια, παρά την εφαρμογή της ως πολιτικό σύστημα από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα αλλά και την ανάπτυξη της ως θεωρία ή ακόμα και την αντιμετώπισή της ως ύψιστη ηθική αρχή, δύσκολα ορίζεται και οριοθετείται. Η Δημοκρατία θεωρείται η κυριαρχία του λαού όσο όμως κανείς εισέρχεται σε βάθος ανακύπτουν πλήθος ερωτημάτων. Πως θα ορίζατε για παράδειγμα το περιεχόμενο του «λαού»;

Είναι το σύνολο της ανθρωπότητας; Όλοι οι κάτοικοι μιας συγκεκριμένης επικράτειας; Ένα έθνος; Ή μια μικρή επιλεγμένη ομάδα; Πως θα οριοθετούσατε την έννοια της «κυριαρχίας»; Ποιος ασκεί το έλεγχο και σε ποιον; Περιλαμβάνει το σύνολο του περιβάλλοντος μας ή μόνο συγκεκριμένα ή και ειδικά ζητήματα;

Στις σύγχρονες δυτικές κοινωνίες όλοι έχουν το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι, εφόσον έχουν συμπληρώσει το 18ο έτος της ηλικίας μας. Το δικαίωμα αυτό όμως θεωρείται από πολλούς ιδιαιτέρως περιορισμένο. Για παράδειγμα οι περισσότεροι άνθρωποι αποδέχονται ότι με το να ασκήσουν το δικαίωμα ψήφου επιλέγουν ανάμεσα σε συμπεριφορές, απόψεις, ενδιαφέρονται και προγράμματα πολιτικών κομμάτων ή υποψηφίων ανά τακτά χρονικά διαστήματα, με ότι αυτό συνεπάγεται, όπως παραδείγματος χάριν η πιθανότητα οι απόψεις μιας μερίδας του εκλογικού σώματος να παραμείνουν ανικανοποίητες. Αρκετοί άνθρωποι και ιδιαίτερα οι νέοι, οδηγούνται στην αποξένωση από το πολιτικό σύστημα και στην υιοθέτηση μιας στάσης αποχής από την πολιτική ζωή, θεωρώντας ότι η επιρροή που ασκεί η ψήφος τους είναι τόσο μικρή ώστε δεν έχει ιδιαίτερη σημασία η ύπαρξη ή όχι της δημοκρατίας. Ταυτόχρονα, ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο διαδραματίζει η παρεχόμενη εκπαίδευση και το επίπεδο της παιδείας και πολιτισμικών αγαθών στα οποία κάθε λαός έχει πρόσβαση καθώς ουσιαστικά καθορίζουν και ίσως καθοδηγούν τις πολιτικές του επιλογές. Πολλοί θεωρητικοί και ερευνητές, αλλά και πλήθος πολιτών, τα τελευταία χρόνια έχουν ξεκινήσει μια συζήτηση, η οποία κατά περιόδους είναι ιδιαίτερα δημοφιλής και στην ελληνική κοινωνία σχετικά με την υιοθέτηση ενός συστήματος άμεσης δημοκρατίας είτε σε εθνικό είτε και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Το κυριότερο επιχείρημα αυτής της τάσης είναι ότι η λαϊκή συμμετοχή στην διακυβέρνηση εξασφαλίζει τη συμμετοχή του μέσου πολίτη, συμπεριλαμβανομένων και των φτωχότερων τάξεων, και αυτό θα οδηγούσε τις κυβερνήσεις να λαμβάνουν υπ’ όψιν τις ανάγκες τους, αλλά θα απέφερε και έναν άμεσο έλεγχο των πολιτικών επιλογών και της χάραξης της κυβερνητικής πολιτικής, συνδέοντας παράλληλα την εφαρμογή θεσμών άμεσης δημοκρατίας με την ευημερία και την κοινωνική ανάπτυξη. Βέβαια, τα τελευταία χρόνια οι δείκτες ανάπτυξης (υγεία, εκπαίδευση κλπ) δείχνουν να μην συνδέεται άμεσα η ανάπτυξη με την ύπαρξη ή όχι δημοκρατικών θεσμών σε μια χώρα, κατά τα πρώτα τουλάχιστον χρόνια της δημοκρατίας. Σε ένα κράτος όμως που οι δημοκρατικοί θεσμοί εφαρμόζονται σταθερά και για μεγάλη χρονική διάρκεια τα αποτελέσματα στο επίπεδο ζωής των πολιτών είναι φανερά.

Η προσέγγιση και η εξέταση του ζητήματος πρέπει να γίνεται με την υπενθύμιση ότι ακόμα και μετά την εισαγωγή νέων δημοκρατικών θεσμών δεν λύνονται αυτομάτως όλα τα προβλήματα που υπήρχαν. Οι ουσιαστικές κοινωνικές αλλαγές γίνονται με πολύ αργούς ρυθμούς και μετά από εφαρμογή πρακτικών για χρόνια. Όταν λοιπόν εξετάζουμε μια κατάσταση πρέπει να συνυπολογίσουμε όλους τους ιστορικούς και κοινωνικούς παράγοντες που οδήγησαν σε αυτή.

Κατεβάστε Ολόκληρη την Έρευνα:Συμμετοχική Δημοκρατία-Τί μπορεί να υιοθετήσει η Ε.Ε. από το μοντέλο της Ελβετικής άμεσης Δημοκρατίας.

Πηγή; This entry was posted in Έρευνες 2012-2013. Bookmark the permalink.

• Δημοσίευση: Αργύριος Μαρινάκης Έλλην Πολίτης
  Σάς άρεσε;
  Γίνετε αναγνώστες τής Ιστοσελίδος μας μέ ένα κλίκ, επάνω δεξιά στήν αρχή τής σελίδος
  Σχολιάστε!!!
  Διαδώστε!!!!
  1/3/2018 - 34474 - 4383
  Σκέψου...δεν είναι παράνομο ακόμη