Ελεύθεροι Έλληνες στήν χώρα τού φωτός.
Δέν υπάρχει δεξιά, δέν υπάρχει αριστερά.
Μόνον κόκκαλα υπάρχουν, τών Ελλήνων τά ιερά.==================
-"Μητρός τε και πατρὸς και των άλλων προγόνων απάντων τιμιώτερόν εστιν η Πατρὶς και σεμνότερον και αγιώτερον και εν μείζονι μοίρα και παρα θεοίς και παρ᾿ ανθρώποις τοις νουν έχουσι." -
Νότης Μαριάς, Ανεξάρτητος Ευρωβουλευτής, Επικεφαλής του Πολιτικού Κινήματος Αντιμνημονιακοί Πολίτες, Καθηγητής Θεσμών της ΕΕ στο Πανεπιστήμιο Κρήτης
Οι μνημονιακές πολιτικές λιτότητας των τελευταίων ετών έχουν επιδεινώσει την οικονομική κατάσταση όλων των Ελλήνων αλλά ειδικότερα έχουν δημιουργήσει στρατιές μακροχρόνιων ανέργων, έχουν αυξήσει την παιδική φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό και έχουν πλήξει τις πολύτεκνες οικογένειες.
Έτσι η Ελλάδα έχει αναδειχθεί πρωταθλήτρια Ευρώπης κατέχοντας από τα υψηλότερα ποσοστά ανεργίας στην ΕΕ. Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα της ΕΛΣΤΑΤ και του ΙΝΕ-ΓΣΕΕ, οι περισσότεροι εκ των ανέργων είναι μακροχρόνια άνεργοι με το ποσοστό τους να φθάνει το 73,38%. Εννέα στους δέκα ανέργους βρίσκονται στο περιθώριο, καθώς δεν λαμβάνουν ούτε επίδομα ανεργίας, ούτε επιδότηση απασχόλησης. Μόνο το 10% των ανέργων λαμβάνει επίδομα ανεργίας από τον ΟΑΕΔ ενώ το πρόσθετο επίδομα των 700 ευρώ το μήνα το λαμβάνει μόλις το 1,5% του συνόλου των εγγεγραμμένων μακροχρόνια ανέργων.
Η βίαιη δημοσιονομική προσαρμογή, η λιτότητα και οι μνημονιακές πολιτικές, οδήγησαν 350.000 οικογένειες να μην έχουν κανένα εργαζόμενο μέλος και 850.000 Έλληνες να μην έχουν δουλειά για περισσότερο από ένα χρόνο. Ταυτόχρονα, πάνω από 300.000 νέοι υψηλής εξειδίκευσης έχουν εγκαταλείψει την Ελλάδα τα τελευταία έξι χρόνια για να βρουν δουλεία στο εξωτερικό.
Επιπλέον η πολιτική λιτότητας δεν πλήττει μόνο τους ενήλικες αλλά και τα παιδιά καθώς σύμφωνα με έρευνα της Eurostat, περισσότερα από ένα στα τέσσερα παιδιά
είναι εκτεθειμένα στον κίνδυνο της φτώχειας ή του κοινωνικού αποκλεισμού στην Ε.Ε., με την Ελλάδα να βρίσκεται στην τρίτη θέση μεταξύ των 28 κρατών μελών της Ένωσης.
Το ποσοστό φτώχειας στην Ελλάδα διαμορφώνεται στο 36,7% για παιδιά κάτω των 17 ετών.
Η τελευταία Έκθεση της Ελληνικής Εθνικής Επιτροπής της UNICEF για την κατάσταση των παιδιών στην Ελλάδα κατέδειξε ότι την τελευταία δεκαετία η παιδική φτώχεια αυξήθηκε κατά 6,3%, ενώ το 2014 εκτιμάται ότι 424.000 παιδιά βρίσκονταν κάτω από το όριο της φτώχειας.
Το 2015, ο βαθμός στέρησης βασικών αγαθών και υπηρεσιών (όπως το ενοίκιο, το ηλεκτρικό ρεύμα, το νερό, η θέρμανση, η διατροφή) έχει επιδεινωθεί δραματικά, αγγίζοντας για τις μονογονεϊκές οικογένειες το 36,6% και για τις πολύτεκνες οικογένειες το 31,3%. Επιπλέον, τα φαινόμενα υποσιτισμού αυξάνονται, με πολλούς μαθητές να λιποθυμούν στα σχολεία από την πείνα.
Επίσης ένα ακόμα πρόβλημα που αντιμετωπίζουν τα παιδιά και συγκεκριμένα στη Λέσβο είναι οι ελλείψεις σε παιδιατρικά φάρμακα και εμβόλια δεδομένων των αυξημένων αναγκών που υπάρχουν εξαιτίας της προσφυγικής κρίσης.
Τέλος λόγω της ανεργίας αλλά και της μείωσης των μισθών οι νέοι δεν παίρνουν εύκολα την απόφαση για τη δημιουργία οικογένειας και πολύ περισσότερο να κάνουν πολλά παιδιά. Σύμφωνα με στοιχεία, τη μνημονιακή πενταετία 2011-2015 οι θάνατοι ξεπέρασαν τις γεννήσεις κατά 110.000 ψυχές. Έρευνα του Εργαστηρίου Δημογραφικών και Κοινωνικών Αναλύσεων του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας καθορίζει ότι ο πληθυσμός της Ελλάδας το 2050 αναμένεται να είναι από 8,3-10 εκατομμύρια, μειωμένος δηλαδή κατά 800.000 έως 2,5 εκατομμύρια σε σχέση με σήμερα.
Την στιγμή που η Ελλάδα μετατρέπεται σε μία χώρα γερόντων και το δημογραφικό πρόβλημα στη χώρα μας είναι μεγαλύτερο από ποτέ, η κυβέρνηση αποφάσισε να πλήξει για άλλη μια φορά τις πολύτεκνες οικογένειες και τα τέκνα τους. Με το άρθρο 25 του Νομοσχεδίου του Υπουργείου Διοικητικής Ανασυγκρότησης: Ενιαίο Σύστημα Κινητικότητας στη Δημόσια Διοίκηση και την Τοπική Αυτοδιοίκηση […], η κυβέρνηση μειώνει το ποσοστό των προσλήψεων του Ν. 2190/1994 από 20% σε 15% χωρίς αιτιολογία.
Επισημαίνεται ότι ο νόμος αυτός δεν έχει κανένα οικονομικό κόστος για την Πολιτεία καθώς οι θέσεις διεκδικούνται μέσω διαγωνισμών του ΑΣΕΠ.
Έτσι παραβιάζεται το δικαίωμα ειδικής προστασίας για την πλήρη ανάπτυξη της οικογένειας που αναγνωρίζεται όχι μόνο από το Σύνταγμα αλλά και από το Άρθρο 33 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ε.Ε. και τις διατάξεις του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Χάρτη.
Για όλους τους παραπάνω λόγους με Γραπτές μου Ερωτήσεις που κατέθεσα στις 20 Δεκεμβρίου κάλεσα την Ευρωπαϊκή Επιτροπή (Κομισιόν) να σταματήσει, ως μέλος της τρόικας, να επιβάλει στην Ελλάδα σκληρές δημοσιονομικές περικοπές και αντ’ αυτού να λάβει μέτρα προκειμένου να αντιμετωπιστεί η φτωχοποίηση και ο κοινωνικός αποκλεισμός των ευάλωτων κοινωνικών ομάδων στην Πατρίδα μας.»
Αναδημοσίευση: Αργύριος Μαρινάκης Έλλην Πολίτης Σάς άρεσε;; Γίνεται Αναγνώστης τής Ιστοσελίδος μας μέ ένα κλίκ, επάνω δεξιά στήν αρχή τής σελίδος μας. Σχολιάστε!!! Μοιραστείτε το!!! Κοινοποιήστε το!!!
Στο «πυρ το εξώτερον» εξοβελίστηκαν οι Τούρκοι φρουροί στρατιώτες που φύλαγαν το προεδρικό μέγαρο από τον Ερντογάν και στην θέση τους ανέλαβαν δράση οι «Ράμπο» της ειδικής υπηρεσίας ασφαλείας , πιστοποιώντας έτσι τις πληροφορίες ότι ετοιμάζεται νέο πραξικόπημα με ενεργό σενάριο , ενώ οι οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις παραμένουν «φωλιά» πραξικοπηματιών…και σήμερα που μιλάμε.
Χθες ο Πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν συναντήθηκε με τον πρόεδρο της Γουινέας Alpha Conde, το οποίο καλωσόρισε σε μια επίσημη τελετή στο Σαράι του στην Άγκυρα .
Η τιμητική φρουρά στην πύλη του παλατιού δεν ήταν πλέον οι επίλεκτοι στρατιώτες της προεδρικής φρουράς του κεμαλικού κράτους ως είθισται, αλλά ειδικά εκπαιδευμένοι κομάντος αστυνομικοί ντυμένοι με νέες τιρκουάζ στολές για πρώτη φορά.
Το τιρκουάζ συμβολίζει την σημαία του παντουρανισμού, δηλαδή της ένωσης όλων των τουρκικών λαών από τα βουνά Αλτάι στην Κίνα μέχρι το Καύκασο , την σημερινή Τουρκία και έως τα Βαλκάνια.
Σύμφωνα με την εφημερίδα Hurriyet, ήταν γραμμένο στο πρωτόκολλο ότι στρατιώτες από το σύνταγμα της Προεδρικής Φρουράς θα φρουρούν ΠΑΝΤΑ την είσοδο αλλά και όλες τις εισόδους του μεγάρου από το 1923.
Αυτό όμως το άλλαξε ο Ερντογάν «υπό τον φόβο των Ιουδαίων».
Πληροφορίες της τουρκικής υπηρεσίας ειδικών επιχειρήσεων ανέφεραν ότι «τρέχει » σενάριο δολοφονίας του Ερντογάν από Τούρκους στρατιώτες της προεδρικής φρουράς, με εντολές Τούρκων ανωτάτων αξιωματικών που έχουν παραμείνει στο στράτευμα .
Για αυτό και διετάχθη εσπευσμένα και χωρίς δημοσιότητα στον τύπο, η πλήρη αντικατάσταση των οπλιτών του συντάγματος προεδρικής φρουράς , σε όλα στα καίρια σημεία του Μεγάρου από αξιωματικούς των Ειδικών Επιχειρήσεων της Αστυνομίας που συνδέονται με την Υπηρεσία Προστασίας του Προέδρου . Οι οπλίτες θα φρουρούν τους εξωτερικούς χώρους και το μνημείο του Ατατούρκ, μόνο.
Αυτή η ειδική υπηρεσία, στην οποία σημειωτέον ανήκε και ο δολοφόνος του Ρώσου Πρέσβη, αποτελεί ένα σώμα ακριβώς και χωρίς υπερβολή……..«γενιτσάρων-φρουρών» όπως την εποχή των Οθωμανών Σουλτάνων , το οποίο ορκίστηκε πίστη και ολοκληρωτική μέχρι θανάτου αφοσίωση στον πρόεδρο , συγνώμη στον Σουλτάνο Ερντογάν.
Οι αστυνομικοί φορούν τιρκουάζ παλτό με χρυσά κουμπιά και ζώνη και ένα περίεργο κράνος. Έτσι θα «κοιμάται» πλέον ήσυχος ο Τούρκος πρόσεδρος αποκλείοντας την περίπτωση να τον «καθαρίσουν» εντός μεγάρου.
Η γενική κατάσταση στην χώρα με τις συνεχείς τρομοκρατικές ενέργειες, οι απανωτές ήττες που ξεφτιλίζουν τον «αήττητο» μέχρι τώρα κατά τους Τούρκους Türk ordusu δηλαδή ένοπλες δυνάμεις , έχει κινητοποιήσει δυνάμεις και πέρα και πάνω από κάθε φαντασία, σε ένα κράτος που πνέει πλέον τα λοίσθια , ελέω Κουρδιστάν.
Το Προεδρικό Μέγαρο της Τουρκίας (τουρκικά: Cumhurbaşkanlığı Külliyesi, δηλαδή «προεδρικό συγκρότηαμ ») είναι η κατοικία του Προέδρου της Τουρκίας. Το αρχιτεκτονικό σύμπλεγμα βρίσκεται στην περιοχή Μπεστεπέ της Άγκυρας, μέσα στο άλσος του Ατατούρκ. Το κτίριο αντικατέστησε το μέγαρο Τσανκαγιά, το οποίο είχε κτιστεί την εποχή του Ατατούρκ.
Εγκαινιάστηκε επισήμως ως επίσημη κατοικία του προέδρου της Τουρκίας από τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν τις 29 Οκτωβρίου 2014, ημέρα της Δημοκρατίας, επέτειο ίδρυσης της Τουρκικής Δημοκρατίας. Το κτίριο είχε αρχικά το όνομα Ακ Σαράι (Λευκό Παλάτι), αλλά τις 3 Ιουλίου 2015 έλαβε επισήμως το όνομα Προεδρικό Συγκρότημα .
Το προεδρικό συγκρότημα αποτελείται από το κύριο κτίριο και δύο υποστηρικτικά κτίρια τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν για συναντήσεις με προσκεκλημένους.
Έχει έκταση 300.000 τετραγωνικά μέτρα, ενώ το προεδρικό μέγαρο έχει τουλάχιστον 1.150 δωμάτια, επιπρόσθετους ξενώνες, βοτανικό κήπο, δωμάτιο με δορυφορικά και στρατιωτικά συστήματα επικοινωνιών, καταφύγια να αντέξουν επίθεση από χημικά, βιολογικά ή πυρηνικά όπλα, πάρκο και συνεδριακό κέντρο.
Διαθέτει επίσης ειδικό εργαστήριο για την ανίχνευση βιολογικών, χημικών ή πυρηνικών απειλών. Το συγκρότημα διαθέτει επιπλέον μόνωση ενάντια σε κατασκοπευτικούς κοριών.
Αναδημοσίευση: Αργύριος Μαρινάκης Έλλην Πολίτης Σάς άρεσε;; Γίνεται Αναγνώστης τής Ιστοσελίδος μας μέ ένα κλίκ, επάνω δεξιά στήν αρχή τής σελίδος μας. Σχολιάστε!!! Μοιραστείτε το!!! Κοινοποιήστε το!!!
Για πρώτη φορά στην ιστορία της νεώτερης Ρωσίας ο ΥΠΑΜ Σ.Σόιγκου δήλωσε ότι πλέον η ρωσική ομοσπονδία καλύπτεται 100% με σύστημα επιτήρησης του εναέριου χώρου ενώ σε μια απόφαση που σοκάρει γιατί σηματοδοτεί πολλά, ανακοίνωσε τον σχηματισμό του νέου τεθωρακισμένου συντάγματος στην περιοχή της Μόσχας που θα αποτελεί το συνεχιστή του ένδοξου από τον Β’ΠΠ σχηματισμού της 1ης Στρατιάς Αρμάτων της Φρουράς (Μεγάλος Πατριωτικός Πόλεμος).
Το σύνταγμα έλαβε τη σημαία του και τον τίτλο καθώς και τα νέα άρματα που είναι τα εκσυγχρονισμένα T-72B-3 όπως και μονάδες διαβιβάσεων, αεράμυνας και μηχανικού.
Ως Ανατολικό Μέτωπο του Β” Παγκοσμίου Πολέμου περιγράφεται το σύνολο των πολεμικών γεγονότων που έλαβαν χώρα ανάμεσα στη Σοβιετική Ένωση και τις ευρωπαϊκές δυνάμεις του Άξονα κατά τα έτη 1941 έως 1945, στο πλαίσιο του Β” Παγκοσμίου Πολέμου.
Αποτελεί το σπουδαιότερο πολεμικό γεγονός της σοβιετικής ιστορίας και ένα από τα σπουδαιότερα της παγκόσμιας.
Στη ρωσική ιστοριογραφία αναφέρεται συνήθως ως Μεγάλος Πατριωτικός Πόλεμος (ρωσικά: Великая Отечественная война) – ο εν λόγω όρος πρωτοχρησιμοποιήθηκε από την εφημερίδα Πράβντα την επομένη της γερμανικής εισβολής, σε ένα άρθρο που καλούσε τους σοβιετικούς πολίτες να επαναλάβουν το θρίαμβο του Πατριωτικού Πολέμου (η νίκη της Ρωσικής Αυτοκρατορίας επί του Ναπολέοντα).
Θέατρο επιχειρήσεων του Ανατολικού μετώπου ήταν κυρίως τα σοβιετικά και προς το τέλος τα κεντροευρωπαϊκά εδάφη. Το ανθρώπινο κόστος του υπήρξε τεράστιο, αφού το Ανατολικό Μέτωπο ήταν το κύριο θέατρο του πολέμου συνολικά (πάνω από το 70% των πολεμικών εχθροπραξιών του Β΄ Π.Π.).
Ταυτόχρονα, σύμφωνα με τον Υπουργό μέσα στο 2017 θα έχουν εγκατασταθεί 3 νέα ραντάρ νέας γενιάς αντιβαλλιστικού ρόλου τύπου «Voronezh» σε Orsk, Barnaul και Yeniseisk ενώ ακόμα 3 ραντάρ του τύπου εκσυγχρονίστηκαν ριζικά στις θέσεις Baranovichi, Murmansk και Pechora.
Έτσι το σύστημα αντιβαλλιστικής προστασίας στην Ρωσία θα είναι πλήρως καλυμμένο και θα ανιχνεύονται στόχοι σε αποστάσεις μέχρι και τα 10.000 χλμ με το ραντάρ διάταξης φάσης σταθερής βάσης με ισχύ εκπομπής στα 0,77Mw στην συχνότητα 150-200Mhz ενώ συνολικά έχουν παραγγελθεί 9 ραντάρ.
Οι αποκαλύψεις περιελάμβαναν και ένα ριζικά ανανεωμένο σύστημα ηλεκτρονικού πολέμου που θα μπορεί να επιχειρεί σε τακτικό-επιχειρησιακό επίπεδο.
Την σχεδίαση έκανε η Instrument-United Corporation (OPK) και θα ξεκινήσει η μαζική παραγωγή το 2017.
Το σύστημα για το οποίο δεν αναφέρθηκε περισσότερα στοιχεία όπως δηλώνουν οι Ρώσοι ,ουσιαστικά θα τυφλώνει κάθε ηλεκτρονική εκπομπή στο πεδίο της μάχης και οι δοκιμές ολοκληρώθηκαν με επιτυχία σε κοινές ασκήσεις με τη Λευκορωσία.
Οι Ρωσικές εταιρείες ολοκλήρωσαν και την ανάπτυξη του νέου συστήματος ηλεκτρονικού πολέμου με το όνομα «Stole» που θα καλύψει τις ανάγκες του ρωσικού στρατού με τη αυτοκινούμενη έκδοση του.
Το σύστημα θα έχει το χαρακτηριστικό να διασυνδέει κάθε σύστημα για καταστολή κάθε εκπομπής είτε ραντάρ είτε επικοινωνιών είτε ελέγχου όπλων και drones.
Τα ρομποτικά συστήματα μάχης Soratnik και Nerehta έλαβαν για πρώτη φορά μέρος σε τακτική άσκηση στο Αλαμπίνο κοντά στη Μόσχα παρουσία του αρχηγού του στρατού, Αντιστράτηγου Ολεγκ Σαλιουκόβ.
Η άσκηση δεν προέβλεπε μόνο την καλή λειτουργία τους αλλά και την βολής των όπλων και διαλειτουργικότητα με τα στρατεύματα και πιο συγκεκριμένα με διμοιρία πεζικού που υποβοηθήθηκε από τα εν λόγω συστήματα.
Οι δηλώσεις μετά από την άσκηση ήταν θετικές ενώ κάποια ερωτηματικά εστάλησαν στα βιομηχανίες για περεταίρω βελτίωση.
Το ερπυστιοφόρο Nerehta παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 2015 είναι πλήρως τηλεχειριζόμενο και μπορεί να φέρει διάφορα φορτία μάχης ενώ μπορεί να λαμβάνει δεδομένα και από εναέριες πλατφόρμες.
Τους βασικούς Διαπραγματευτές (Primary Dealers) στην αγορά ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου κατά το έτος 2017, ανακοίνωσε η Τράπεζα της Ελλάδος.
Ειδικότερα, σύμφωνα με την κοινή απόφαση του Αναπληρωτή Υπουργού Οικονομικών και του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος με αριθμό πρωτοκόλλου 1828/28.12.2016, ανανεώθηκε η ιδιότητα του Βασικού Διαπραγματευτή στην αγορά ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου κατά το έτος 2017 για τα ακόλουθα 22 χρηματοδοτικά και πιστωτικά ιδρύματα (με αλφαβητική σειρά):
ALPHA BANK SA
BANCA IMI SPA
BARCLAYS BANK PLC
BNP PARIBAS SA
CITIGROUP GLOBAL MARKETS LTD
COMMERZBANK AG
CREDIT SUISSE SECURITIES (EUROPE) LTD
DEUTSCHE BANK AG
EUROBANK ERGASIAS SA
ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΕ
GOLDMAN SACHS INTERNATIONAL BANK
HSBC BANK PLC
ING BANK NV
JP MORGAN SECURITIES PLC
MERRILL LYNCH INTERNATIONAL
MORGAN STANLEY & Co. INTERNATIONAL PLC
NOMURA INTERNATIONAL PLC
ROYAL BANK OF SCOTLAND PLC
SOCIETE GENERALE
ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΑΕ
UBS LTD
UNICREDIT SPA
Αναδημοσίευση: Αργύριος Μαρινάκης Έλλην Πολίτης Σάς άρεσε;; Γίνεται Αναγνώστης τής Ιστοσελίδος μας μέ ένα κλίκ, επάνω δεξιά στήν αρχή τής σελίδος μας. Σχολιάστε!!! Μοιραστείτε το!!! Κοινοποιήστε το!!!
Είχα αποφασίσει ότι θέλω να κάνω πράγματα ουσιαστικά στη ζωή μου και χωρίς δουλειά πράγματα από μόνα τους δεν γίνονται. Φωτο: Μάνος Χρυσοβέργης
Ο Δημήτρης Νανόπουλος είναι από τους πιο γνωστούς -διεθνώς- Έλληνες επιστήμονες. Είναι αυτός, ο όποιος μαζί με την ομάδα του πήρε τις τελευταίες δεκαετίες δυο βραβεία Αϊνστάιν για τις καλύτερες εργασίες που έχουν γραφτεί πάνω στη θεωρία της σχετικότητας. Είναι ένας άνθρωπος που πέρα από την επιστήμη έχει γνώμη και άποψη για όλα τα μεγάλα θέματα της ελληνικής κοινωνίας. Ίσως ο Δημήτρης Νανόπουλος να είναι ο τρίτος Νομπελίστας μας. Στο τέλος της συζήτησης μας ήρθαν στο μυαλό μου όλοι οι καθηγητές της ζωής μου, από το δημοτικό μέχρι και σήμερα. Τι ύφος και πόση ψεύτικη αξία πουλούσαν αυτοί οι άνθρωποι. Και ύστερα συναντάς έναν τόσο σπουδαίο και απλό συνάμα άνθρωπο και ανακαλύπτεις την τεράστια καρδιά που μπορεί να κουβαλάει μέσα του. Απάντησε με απλότητα ακόμα και στις πιο απίστευτες ερωτήσεις μου. Ήταν τιμή μου.
— Ας ξεκινήσουμε από τα παιδικά σας χρόνια. Θέλω να θυμηθείτε πότε ανακαλύψατε για πρώτη φορά την αγάπη σας για την φυσική, τις θετικές επιστήμες γενικότερα;
Η ιστορία ξεκίνα από το γυμνάσιο που μας χώριζαν οι καθηγητές σε κλασικές και θετικές σπουδές. Είχα διαλέξει αρχικά τις κλασικές σπουδές. Δεν ήμουν και καλός μαθητής, μάλλον μέτριος ήμουν. Ύστερα όμως συνέβη κάτι παράξενο στη ζωή μου. Ο πατέρας μου στην 4η γυμνάσιου μου έφερε ένα καταπληκτικό εξωσχολικό βιβλίο φυσικής. Όταν το έπιασα στα χέρια μου μαγεύτηκα, τρελάθηκα. Και το παράξενο είναι, πως πραγματικά μου ήρθε και το πήρα στα χέρια μου γιατί τότε δεν ήμουν αυτό που μπορεί να φαντάζονται. Δεν ήμουν το κάλο παιδί με τα γυαλιά μυωπίας, που τριγυρνούσε γύρω από τη μάνα του και τα βιβλία του. Καμιά σχέση, εγώ το μυαλό μου τότε μέχρι και την 3η γυμνάσιου το είχα στα γήπεδα και στις αλάνες. Εκεί λοιπόν που ξεφύλλιζα το βιβλίο άρχισα να το διαβάζω μετά μανίας, όπως όταν διαβάζει κάποιος πρώτη φορά στη ζωή του ένα μυθιστόρημα. Δεν το άφηνα από τα χέρια μου, έλεγα συνέχεια «τι γίνεται, τι λέει εδώ πέρα;» αυτό το βιβλίο ήταν που μου έδωσε την πρώτη μεγάλη ώθηση. Στην 4η Γυμνασίου άρχισα να λύνω συνέχεια ασκήσεις φυσικής από μόνος μου. Είχε αποκτήσει μεγάλο ενδιαφέρον στη ζωή μου αυτή η επιστήμη. Θυμάμαι ότι από τότε, από την εποχή του Γιώργου Παπανδρέου, αρκετά παιδιά παγαίνανε φροντιστήριο για να λύσουν αυτές τις ασκήσεις και εγώ καθόμουν και τις έλυνα μόνος μου. Με σηκώνει κάποια στιγμή ο καθηγητής να πω το μάθημα, λύνω τις ασκήσεις και με ρωτάει Νανόπουλε μόνος σου τις έλυσες; Είχε το βλέμμα τις δυσπιστίας, δεν μπορούσε να το πιστέψει, φανταζόταν και εκείνος πως το πιθανότερο ήταν να πηγαίνω φροντιστήριο όπως και οι υπόλοιποι συμμαθητές μου. Το φροντιστήριο για μένα τότε ήταν μια πολυτέλεια. Δεν είχαμε πολλά χρήματα για να κάνουμε τέτοιες κινήσεις. Μια φυσιολογική μικροαστική οικογένεια ήμασταν. Μετά προς το τέλος του γυμνάσιου, άλλαξα σχολείο και γνώρισα ένα φοβερό καθηγητή φυσικής τον Τσιγκούνη, που με βοήθησε πάρα πολύ. Από εκεί και πέρα τα πράγματα πήραν το δρόμο τους. Αλλά είχα τρέλα. Είχα τρέλα με τη μπάλα και με τη φυσική.
Τώρα είναι πολύ ωραία να κάθεσαι και να αφηγείσαι τη ζωή σου, αλλά όταν το κάνεις, πονάς πολύ, γιατί παίρνεις ρίσκα. Αυτό που θέλω λοιπόν να πω στους νέους είναι ότι η ζωή είναι γεμάτη ρίσκα που πρέπει να πάρεις. Πάνε μπροστά μόνο αυτοί που ρισκάρουν.
— Τις σπουδές στο εξωτερικό είχατε προαποφασίσει ότι θα τις κάνετε πριν από την επιτυχία σας στο φυσικό του Καποδιστριακού η έπειτα;
Κοίτα, δεν είχα προαποφασίσει τίποτα. Ήθελα να περάσω στο φυσικό τμήμα και πέρασα. Τελείωσα πολύ γρήγορα τη σχολή μου, γιατί επιτέλους έκανα αυτό που μου άρεσε πολύ. Όταν τέλειωσα όμως αποφάσισα ότι ήθελα να συνεχίσω τις σπουδές και κατάφερα με πολύ κόπο να πάρω υποτροφία για το πανεπιστήμιο του Σάσεξ στην Αγγλία. Είναι κάτι που δεν έχω ξαναπεί αλλά θυμάμαι ότι η οικογένεια μου, αν δεν κατάφερνα να πάρω την υποτροφία από μόνος μου δεν θα μπορούσε να μου παρέχει τη δυνατότητα σπουδών στο εξωτερικό. Δεν είχαμε όπως σου είπα και προηγουμένως τόσα χρήματα. Ο πατέρας μου δούλευε στον Ευαγγελισμό και η μητέρα μου ήταν μια απλή νοικοκυρά. Θυμάμαι που λες, ότι είχα μαζέψει λίγα χρήματα και όταν έμαθα ότι πήρα την υποτροφία πήγα με το τρένο από την Αθήνα στο Μόναχο και από το Μόναχο στο Λονδίνο ένα ατέλειωτο ταξίδι. Ε εκεί μόλις πήγα έπεσα με τα μούτρα στη δουλειά. Είχα αποφασίσει ότι θέλω να κάνω πράγματα ουσιαστικά στη ζωή μου και χωρίς δουλειά πράγματα από μόνα τους δεν γίνονται. Όταν πήγα στο Πανεπιστήμιο του Σάσεξ, τους ζήτησα να πάρω όλα τα μαθήματα που χρειαζόμουν αμέσως. Πήρα τα μαθήματα που χρειαζόμουν για να πάρω το χαρτί, αλλά και άλλα μαθήματα από άλλους κλάδους, τέτοιο «κάψιμο» είχα που λέτε και εσείς οι νεότεροι. Λοιπόν, πήγα Σεπτέμβριο και μέχρι το Μάιο, σε πληροφορώ τα είχα τελειώσει όλα.
Φωτο: Μάνος Χρυσοβέργης
— Στο CERN πώς καταφέρατε και πήγατε; Ισχύει ότι είστε μέχρι σήμερα ο νεότερος ερευνητής που έχει περάσει ποτέ;
Τελειώνοντας από το Σάσεξ και με την παρότρυνση του υπεύθυνου των σπουδών μου τότε, αλλά και με την τρέλα τη δική μου για γνώση, πάω στο CERN για πρώτη φορά σαν επισκέπτης. Μετά κάνουν γράμμα στην Ελλάδα επί χούντας από το CERN και τους λένε, «θέλετε η Ελλάδα να βάλετε το Νανόπουλο, σαν εκπρόσωπο της Ελλάδας στο CERN;». Ε, από εκεί πηγαίνω για ένα διάστημα στην Γαλλία, έπειτα στο Χάρβαρντ και μετά με παίρνουν πίσω στο κέντρο πυρηνικών ερευνών Ευρώπης στη Γενεύη.
— Καταφέρατε μέσα σε πολύ μικρό διάστημα να πετύχετε όλα αυτά, πόσο κουραστικό ήταν αυτό;
Αρκετά κουραστικό άλλα θέλω να πω κάτι στους νέους εδώ. Τώρα είναι πολύ ωραία να κάθεσαι και να αφηγείσαι τη ζωή σου, αλλά όταν το κάνεις, πονάς πολύ, γιατί παίρνεις ρίσκα. Αυτό που θέλω λοιπόν να πω στους νέους είναι ότι η ζωή είναι γεμάτη ρίσκα που πρέπει να πάρεις. Πάνε μπροστά μόνο αυτοί που ρισκάρουν. Δεν μπορείς να πας μπροστά στη ζωή σου, αν δεν πάρεις κάποιο ρίσκο. Έχεις αποφασίσει ότι θέλεις να γίνεις παραδείγματος χάριν επιστήμονας, θα πεις ότι θέλω να ασχοληθώ τώρα μόνο με αυτό το πράγμα, να γίνω τόσο καλός που να τους τραβήξω όλους πάνω μου, όπως έκανε ο Πικάσο. Η ζωή χωρίς το ρίσκο είναι μια ζωή βδελυρή, ανούσια, ξηρή, που θα περάσει έτσι.
— Ίσως να μην παίρνουν κάποιο ρίσκο εξαιτίας του φόβου της αποτυχίας.
Ναι. Ίσως να έχεις δίκιο, αλλά θα σου πω ένα παράδειγμα που θυμάμαι γιατί αυτό καταλαβαίνουν πολύ καλά οι νέοι. Στη δική μου εποχή οι σχέσεις με τα κορίτσια δεν ήταν ευκολότερη απ΄ ότι είναι σήμερα. Το θέμα όμως δεν είναι αυτό. Το θέμα είναι ότι και τότε τα αγόρια δεν τολμούσαν να κάνουν προσβάσεις σε πολύ όμορφες κοπέλες a priori. Αν το κάνεις αυτό a priori έχεις χάσει το παιχνίδι από χέρι. Πρέπει να το έχεις, αλλά πρέπει να παίρνεις και το ρίσκο που λέγαμε. Δεν έχεις να χάσεις τίποτα. Δεν μπορείς να κάθεσαι στο σπίτι σου ή στον υπολογιστή σου και να σου έρχονται όλα έτοιμα. Δεν έρχονται έτοιμα αυτά τα πράγματα, χρειάζεται ρίσκο επαναλαμβανόμενο, συγκροτημένο και με μέτρο.
— Πώς αισθανθήκατε, όταν σας είπαν ότι ήσασταν υποψήφιος για το Νομπέλ Φυσικής;
Θυμάμαι ότι πήγαινα τη μέρα εκείνη που το έμαθα στο Πανεπιστήμιο -που εργαζόμουν- και μάλιστα αρκετά αργοπορημένος, έρχεται τότε ο Πρύτανης να μου πει ότι εγώ και η ομάδα μου ήμασταν υποψήφιοι για το Νόμπελ. Εγώ τα έχασα. Ήταν κάτι που ειλικρινά δεν μου είχε περάσει μέχρι τότε από το μυαλό, γιατί ήμουν και αρκετά νέος. Λοιπόν, όταν ύστερα έφυγα από το πανεπιστήμιο, στο δρόμο που ήμουν άρχισα να αναρωτιέμαι αν τα είχα χάσει. Μιλούσα μόνος μου στο δρόμο και έλεγα στον εαυτό μου «βρε μπας και έχω τίποτα παραισθήσεις;». Δεν μπορούσα να το πιστέψω, ήταν κάτι το ασύλληπτο. Ήταν μεγάλη τιμή αυτό για μένα, αλλά και για τους ίδιους τους Αμερικανούς που με πρότειναν, γιατί οι Αμερικανοί δεν είναι κουτοί να κρύβουν τους επιστήμονες που κάνουν δουλειά, δεν είναι κομπλεξικοί άνθρωποι.
— Τι συνέβη πραγματικά το 1997-8, όταν σας απέκλεισε το Πανεπιστήμιο Αθηνών ως υποψήφιο καθηγητή;
Αυτό είναι μια τραγική ιστορία. Κάποια στιγμή που βρισκόμουν στην Γενεύη με παίρνει κάποιος και μου ανακοινώνει ότι κάποιοι καθηγητές ζητάνε την μετάκληση μου στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Εγώ δεν είχα κάποιο πρόβλημα τους είπα «προχωρήστε το, και βλέπουμε». Τι συνέβη τώρα, ένα-δυο βράδια πριν παρθεί η απόφαση, μου τηλεφωνεί κάποιος «φίλος» και μου λέει με ένα απίστευτο ύφος ότι θα πρέπει να αποσύρω την μετάκληση μου, αλλά με δική μου απόφαση αν γίνεται. Εγώ τα έχασα, όταν λεμέ τα έχασα, έμεινα εμβρόντητος. Θυμάμαι πως έτρωγα εκείνη τη στιγμή και του λέω «Τι θες να πεις, δεν καταλαβαίνω» και μου λέει «να μωρέ υπάρχουν κάποια θέματα και καλό θα ήταν να αποσύρεις την μετάκληση», εγώ εκείνη τη στιγμή τρελαμένος όπως ήμουν τους λέω «δεν πρόκειται να αποσύρω τίποτα». Αυτοί τότε τα χάσανε, γιατί δεν το περίμεναν. Γίνεται λοιπόν η ψηφοφορία και βγαίνει 4 υπέρ και 6 κατά. Την επομένη, επειδή ήμουν γνωστός στην Ελλάδα και ήδη εκλεγμένο μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, έγινε όλο αυτό πρώτο θέμα. Σε σημείο που πραγματικά ντρεπόμουν να βγω από το σπίτι μου. Δεν θυμάμαι σου μιλάω ειλικρινά στη ζωή μου, να έχει γίνει αλλού τέτοιο πράγμα σε πανεπιστημιακό θέμα.
Εγώ λέω ότι υπάρχει μια άποψη όπως η δική μου, που λέει ότι μπορούμε να ερμηνεύσουμε τον κόσμο από την αρχή μέχρι το τέλος με καθαρά επιστημονική σκέψη, χωρίς να χρειάζεται άλλη βοήθεια. Φωτο: Μάνος Χρυσοβέργης
— Σας στενοχώρησε αυτή η συμπεριφορά; Καταφέρατε να μάθετε το λόγο που σας φέρθηκαν έτσι;
Μάλλον πίκρα ένιωσα περισσότερο. Πίκρα και ντροπή γιατί το θέμα είχε πάρει εκτάσεις, και άνθρωποι σοβαροί μου τηλεφωνούσαν και μου έλεγαν «μα τι πράγματα είναι αυτά που κάνει η χώρα σας;». Πιστεύω ότι όλο αυτό έγινε από φθόνο και μίσος προς έμενα. Φάνηκε όμως πως ήταν ανόητοι τελικά, γιατί στο τέλος αυτά που μένουν είναι τα βιογραφικά. Τώρα πια σε αυτούς που με ρωτάνε για αυτό το θέμα τους απαντώ ότι «Τρέξτε να δείτε τα βιογραφικά τους και θα καταλάβετε γιατί συνέβη αυτό που συνέβη». Δεν υπήρχε αξιολόγηση στην Ελλάδα τότε.
— Ξοδεύονται στην Ελλάδα χρήματα για τις έρευνες;
Από το '90 μέχρι σήμερα έχουν γίνει πολλά θετικά βήματα, θα μπορούσαν βέβαια να έχουν γίνει πολλά περισσότερα αλλά νομίζω ότι εν μέσω της κρίσης είναι αρκετά. Η επιστήμη και η τεχνολογία έχουν εξελιχθεί πάρα πολύ και αυτό κάνει τη δουλειά πιο εύκολη. Να σου πω ένα παράδειγμα, πες ότι βρίσκομαι αυτή τη στιγμή στην Αμερική, και εσύ θέλεις να με ρωτήσεις κάτι η είμαστε συνεργάτες και πρέπει να επικοινωνήσουμε τώρα. Με το ιντερνετ ή την εφαρμογή Skype η επικοινωνία μας είναι άμεση. Αυτή είναι μια απίστευτη προώθηση για την επιστήμη που έχει δώσει άλλη δυναμική στα πράγματα. Για την Ελλάδα αυτό παίζει σημαντικό ρόλο, μπορεί να βρεις το δρόμο σου πολύ πιο εύκολα τώρα, βέβαια χρειάζεσαι και τη σωστή καθοδήγηση.
— Δηλαδή την εποχή αυτή στην Ελλάδα κάποιος νέος επιστήμονας μπορεί να αναδείξει το έργο του στο εξωτερικό;
Εδώ λέω ένα ναι. Δεν το έχω δει στο βαθμό που θα ήθελα βέβαια, αλλά λέω ναι. Ξέρεις κάτι όμως, η ζωή δεν είναι μόνο ιντερνετ, είναι και δημιουργία. Η δημιουργία δεν πρόκειται να βγει πατώντας μόνο πλήκτρα. Η δημιουργία θα βγει από το μυαλό. Ύστερα θα πρέπει να έχεις μια σωστή καθοδήγηση, ένα κίνητρο, έναν μέντορα που θα σου αρέσει και θα λες, «εγώ έτσι θέλω να γίνω».
— Στην Αμερική, ποια είναι η νοοτροπία που έχουν για τις έρευνες και την επιστήμη;
Η Αμερική είχε πάντοτε μια ειδική συμπεριφορά απέναντι στην έρευνα. Καταλάβαινε πάντα πως μέσω της έρευνας μπορούν να γίνουν και «θαύματα». Η Αμερική, όσο εξακολουθεί και βάζει χρήματα τόσο πιο πολύ θα βοηθάει τον πλανήτη. Το καλό εκεί είναι ότι χρήματα δεν προσφέρει μόνο το κράτος, αλλά και οι ιδιώτες, οι χορηγοί και οι πλούσιοι της χώρας. Εν αντίθεση με εδώ πέρα, στην Αμερική, δίνονται πολλά χρήματα στα Πανεπιστήμια, στην έρευνα και ιδίως στις θετικές επιστήμες ούτως ώστε να αναπτύσσονται. Για αυτό και η χώρα πάει μπροστά, γιατί επενδύουν στην επιστήμη. Πέρα όμως από τα χρήματα υπάρχει και ένας άλλος αέρας, μια άλλη νοοτροπία για αυτά τα πράγματα, υπάρχει ένα σύστημα γρηγοράδας, ευελιξίας και εξέλιξης, τα οποία με το χέρι στη καρδιά θα ομολογήσω ότι δεν το βλέπω ακόμα στην Ευρώπη.
— Ποια είναι η ιστορία με το Μποζόνιο του Higgs; Πώς συμβάλλατε εσείς στην ανακάλυψη αυτή;
Αυτή η ιστορία πάει πίσω, γύρω στη δεκαετία του '70. Ψάχναμε να βρούμε εκείνο το σωματίδιο που θα μπορούσε να δίνει μάζα σε όλα τα σωματίδια της φύσης. Κάναμε συνέχεια συναντήσεις και συζητήσεις μέχρι να το βρούμε, ως που κάποια στιγμή οδηγώντας στο δρόμο, έπειτα από πολλές και κουραστικές έρευνες, βρήκα αυτό που έλειπε. Ήταν μπροστά μας και κανείς δεν το πρόσεχε. Πάω κατευθείαν στο γραφείο του Higgs και εκείνος χωρίς να πει πολλά-πολλά από την αγωνία μάλλον στο πρόσωπο μου κατάλαβε ότι είχα βρει αυτό που έλειπε. Το σωματίδιο που ήταν στα «αζήτητα». Έτσι ξεκινήσαμε τις εργασίες και ανακαλύψαμε ότι πρόκειται για ένα σωματίδιο το όποιο υπάρχει σε όλο το σύμπαν. Για πρώτη φορά στην ιστορία της ανθρωπότητας βρίσκουμε ότι υπάρχει ένα πεδίο από το όποιο περνάει ολόκληρο το σύμπαν.
Η ζωή διδάσκει ότι όταν μεγαλώνεις καμιά φορά είσαι ευτυχισμένος, επειδή νομίζεις ότι τα ξέρεις όλα σε κάθε δεδομένη στιγμή. Αυτό είναι ωραίο κατά κάποιο τρόπο, γιατί στο τέλος πεθαίνουμε, κάτι που γνωρίζουμε όλοι. Αυτό θα μπορούσε να μας δημιουργήσει μια μόνιμη κατάθλιψη. Φωτο: Μάνος Χρυσοβέργης
— Γιατί λένε ότι αυτό το σωματίδιο αποκλείει την ύπαρξη του Θεού;
Αυτό είναι μια σαχλαμάρα. Θα σου εξηγήσω γιατί το λέω. Εγώ λέω ότι υπάρχει μια άποψη όπως η δική μου, που λέει ότι μπορούμε να ερμηνεύσουμε τον κόσμο από την αρχή μέχρι το τέλος με καθαρά επιστημονική σκέψη, χωρίς να χρειάζεται άλλη βοήθεια. Τέτοιες κοσμολογικές ανακαλύψεις που γίνονται αν είναι θετικές μας πάνε στο σωστό δρόμο. Από εκεί και πέρα ο καθένας πιστεύω ότι έχει το δικαίωμα να έχει την εσωτερική του ανάγκη. Αν ο άνθρωπος αισθάνεται ότι έχει ανάγκη να πιστεύει σε αυτό το πράγμα που μπορεί να λέγεται είτε θεός, είτε Βούδας είτε δέντρο η οτιδήποτε άλλο, είναι καθαρά θέμα δικό του.
— Τι πιστεύετε για τον πλανήτη Kepler-186f που μπορεί να είναι ίδιος με τη γη;
Ζούμε σε ένα σύμπαν με 100 δισεκατομμύρια γαλαξίες και κάθε γαλαξίας αποτελείτε από 100 δισεκατομμύρια αστέρια σαν τον ήλιο. Η πιθανότητα να ανακαλύψεις ηλιακά συστημένα που μοιάζουν με το δικό μας, τόσο περισσότερο κάνουν τις συμπτώσεις του πλανητικού μας συστήματος να είναι πάρα πολύ νορμάλ πάρα πολύ φυσικές, για εμάς.
— Πώς βλέπετε το μέλλον για την Ελλάδα;
Έχω μια συγκρατημένη αισιοδοξία και θέλω να πιστεύω, ότι, έτσι όπως βλέπω τώρα τα πράγματα, χωρίς να διεκδικώ το ρόλο της Κασσάνδρας, βλέπω ότι τα δύσκολα έχουν περάσει. Το βλέπω και από τις διαφορετικές ομάδες ανθρώπων που συνομιλώ. Έχει αρχίσει και φεύγει από τα πρόσωπα τους αυτό το μειδίαμα της λύπης και της κατήφειας. Αυτό μου δίνει κάποια αισιοδοξία ότι η Ελλάδα, έχει σταματήσει να αποτελεί ένα κακό πρωτοσέλιδο διεθνώς. Βλέπε θετικά πράγματα και δεν μιλώ κομματικά. Βλέπω όμως ότι σαν να ξεκολλάμε από το βυθό. Το μόνο που φοβάμαι είναι οι πολιτικές κρίσεις, μην έχουμε κανένα πισωγύρισμα. Μόνο αυτό.
— Θα εμπλεκόσασταν ποτέ με την Πολιτική;
Ευθέως όχι. Μου έκαναν τελευταία μια πρόταση, αλλά η απάντηση μου είναι αρνητική. Δεν θα ήθελα να ασχοληθώ με την πολιτική. Ίσως μόνο στην περίπτωση μιας οικουμενικής κυβέρνησης, αν μου ζητούσαν την βοήθειά μου, και μου έλεγαν «θα έρθεις να κάνεις αυτό, αυτό κι αυτό», αλλά να το κάνω, να με αφήσετε να το κάνω όπως πρέπει. Μόνο έτσι θα ασχολούμουν με την πολιτική, και αυτό γιατί δεν το θεωρώ αυτό το πράγμα προσωπική πολιτική μου θέση.
— Πώς έχετε καταφέρει να συνδυάσετε μια τόσο μεγάλη επιστημονική καριέρα με την οικογένεια;
Κατόρθωσα, πιστεύω, να έχω μια φυσιολογική ζωή. Δεν είμαι μονόχνοτος άνθρωπος, ούτε απομονωμένος από τους άλλους, κλεισμένος συνέχεια σε ένα γραφείο δουλεύοντας. Όλα αυτό το πρότυπο του «τρελού» επιστήμονα που έχει ο κόσμος στο μυαλό του, έχει βγει μονάχα από τις ταινίες. Εμένα μου αρέσει η ζωή, μ' αρέσει ο κινηματογράφος, μου αρέσει η καλή μουσική, μου αρέσει να απολαμβάνω το ποτό μου, μου αρέσουν τα ταξίδια και τα ρεστοράν. Εδώ μπαίνει νομίζω και η κουλτούρα του Έλληνα. Αυτή η τρέλα να περνάμε πάντα καλά, ακόμα και όταν ζούμε άσχημες καταστάσεις.
— Έχετε καταφέρει μέχρι σήμερα να μάθετε τελικά τι είναι η ευτυχία;
Η ζωή διδάσκει ότι όταν μεγαλώνεις καμιά φορά είσαι ευτυχισμένος, επειδή νομίζεις ότι τα ξέρεις όλα σε κάθε δεδομένη στιγμή. Αυτό είναι ωραίο κατά κάποιο τρόπο, γιατί στο τέλος πεθαίνουμε, κάτι που γνωρίζουμε όλοι. Αυτό θα μπορούσε να μας δημιουργήσει μια μόνιμη κατάθλιψη. Είναι αυτό που λέει ο Αλμπερ Καμύ για τον μεγάλο αγώνα του ανθρώπου. Έχει πει «Φαντάζομαι πως ο Σίσυφος ήταν ευτυχισμένος».
Στη σκηνή παρουσιάζεται η ανάλυση του φαινομένου του φωτός. Μέσω της εκτέλεσης του κομματιού Follow me. Το λευκό φως είναι μια σύνθεση όλων των γνωστών χρωμάτων και όταν του αναλύουμε στην ουσία χωρίζουμε τα χρώματα με τη βοήθεια ενός πρίσματος. Η επιστήμη είναι παντού. Πίσω από ένα στίχο. Ένα τραγούδι. Μια μπάντα.
To άρθρο δημοσιεύθηκε πρώτη φορά στο Γκρέκα, το 2015 Αναδημοσίευση: Αργύριος Μαρινάκης Έλλην Πολίτης Σάς άρεσε;; Γίνεται Αναγνώστης τής Ιστοσελίδος μας μέ ένα κλίκ, επάνω δεξιά στήν αρχή τής σελίδος μας. Σχολιάστε!!! Μοιραστείτε το!!! Κοινοποιήστε το!!!
Ιδιωτικό συνταξιοδοτικό πρόγραμμα ύψους 2.450.000 δολαρίων στον TIAA, διαθέτει ο υπουργός Οικονομίας κ. Δημήτρης Παπαδημητρίου σύμφωνα με το «πόθεν έσχες» του 2014, που κατέθεσε η σύζυγός του αναπληρώτρια υπουργός Εργασίας κ. Ράνια Αντωνοπούλου.
Παράλληλα διαθέτει ακόμα ένα πρόγραμα, στον ίδιο πάροχο, ύψους 250.000 δολαρίων. Συνολικά και τα δύο προγράμματα ανέρχονται στο ποσό των 2.700.000 δολαρίων.
Ο TIAA—CREF (Teachers Insurance and Annuity Association—College Retirement Equities Fund) είναι από τους μεγαλύτερος παρόχους συνταξιοδοτικών προγραμμάτων για ανθρώπους που εργάζονται στον εκπαιδευτικό, ερευνητικό και ακαδημαϊκό χώρο στην Αμερική.
Αναδημοσίευση: Αργύριος Μαρινάκης Έλλην Πολίτης Σάς άρεσε;; Γίνεται Αναγνώστης τής Ιστοσελίδος μας μέ ένα κλίκ, επάνω δεξιά στήν αρχή τής σελίδος μας. Σχολιάστε!!! Μοιραστείτε το!!! Κοινοποιήστε το!!!
Χωρίς προσωπικό αλλά και χωρίς βασικά είδη όπως γάντια, γάζες και καθετήρες λειτουργούν τα δημόσια νοσοκομεία στην Ελλάδα - Αυξάνονται τα ποσοστά θνησιμότητας στη χώρα - Οι συχνές μικρές πράξεις ηρωισμού έχουν καταφέρει να κρατήσουν όρθιο το σπασμένο σύστημα υγείας σχολιάζει το δημοσίευμα
Την χαοτική κατάσταση που επικρατεί στο σύστημα υγείας στην Ελλάδα σχολιάζει σε δημοσίευμα – καταπέλτης ο Guardian υποστηρίζοντας πως τα ποσοστά θνησιμότητας στη χώρα έχουν αυξηθεί εξαιτίας της έλλειψης προσωπικού και ιατρικού εξοπλισμού ενώ οι νοσοκομειακές μολύνσεις έχουν παρουσιάσει κατακόρυφη αύξηση.
«Στο όνομα των σκληρών δημοσιονομικών στόχων, οι άνθρωποι που θα μπορούσαν σε άλλη περίπτωση να επιβιώσουν, πεθαίνουν», δηλώνει στον Guardian ο Μιχάλης Γιαννάκος, ο οποίος ηγείται της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργαζομένων στα Δημόσια Νοσοκομεία (ΠΟΕΔΗΝ),
«Τα νοσοκομεία μας έχουν γίνει επικίνδυνες ζώνες» προσθέτει.
Στοιχεία που δημοσιεύθηκαν πρόσφατα από το Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου Νόσων αποκαλύπτουν ότι περίπου το 10% των ασθενών στην Ελλάδα κινδύνευσαν να αναπτύξουν δυνητικά θανατηφόρες νοσοκομειακές λοιμώξεις, με κατ' εκτίμηση 3.000 θανάτους που αποδίδονται σε αυτές.
Μάλιστα, ο ρυθμός εμφάνισης ήταν σημαντικά υψηλότερος σε μονάδες εντατικής φροντίδας νεογνών και θαλάμους. Ωστόσο, αν και τα δεδομένα αναφέρονται σε κρούσματα μεταξύ του 2011 και του 2012, τα τελευταία διαθέσιμα επίσημα στοιχεία, ο κ. Γιαννάκος αναφέρει στο Guardian ότι η κατάσταση έχει χειροτερέψει.
Ο κ. Γιαννάκος αναφέρθηκε συγκεκριμένα στο περιστατικό που έλαβε χώρα το περασμένο μήνα στο νοσοκομείο Ζακύνθου όπου μια μητέρα μετέβη για εγχείρηση ρουτίνας στο πόδι αλλά τελικά απεβίωσε αφού προσβλήθηκε από ενδονοσοκομειακή λοίμωξη.
«Οι περικοπές είναι τέτοιες ώστε ακόμη και σε μονάδες εντατικής θεραπείας έχουμε χάσει 150 κλίνες. Συχνά, οι ασθενείς τοποθετούνται σε κρεβάτια που δεν έχουν απολυμανθεί. Το προσωπικό είναι τόσο καταπονημένο που δεν έχουν χρόνο για να πλένουν τα χέρια τους και συχνά δεν υπάρχει αντισηπτικό σαπούνι ούτως ή άλλως« υπογραμμίζει ο κ. Γιαννάκος.
Κανένας άλλος τομέας δεν έχει πληγεί σε τέτοιο μεγάλο βαθμό στην Ελλάδα όσο αυτός, σχολιάζει ο Guardian και συνεχίζει επισημαίνοντας πως από το 2009, οι δαπάνες για τη δημόσια υγεία έχουν μειωθεί κατά σχεδόν ένα τρίτο -πάνω από 5 δισ. ευρώ- σύμφωνα με τον Οργανισμό Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης. Μέχρι το 2014, οι δημόσιες δαπάνες είχαν μειωθεί στο 4,7% του ΑΕΠ, από ένα προ κρίσης επίπεδο που ήταν στο 9,9%. Μάλιστα, περισσότεροι από 25.000 εργαζόμενοι έχουν απομακρυνθεί και τα νοσοκομεία πολλές φορές ξεμένουν από φάρμακα, γάντια, γάζες, ακόμα και από σεντόνια.
Την ίδια ώρα, πάνω από 2,5 εκατομμύρια Έλληνες έχουν μείνει χωρίς κάλυψη υγειονομικής περίθαλψης. Οι ελλείψεις ανταλλακτικών είναι τέτοιες που τα μηχανήματα σάρωσης και άλλες εξελιγμένες διαγνωστικές συσκευές να έχουν γίνει όλο και πιο ελαττωματικές. Ακόμα και μια απλή εξέταση αίματος δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί στα δημόσια νοσοκομία της χώρας.
«Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η έλλειψη προσωπικού, διότι οι άνθρωποι συναταξιοδοτήθηκαν και δεν αντικαταστάθηκε ποτέ«» δήλωσε στο Guardian ο γιατρός Γιάννης Παπαδάτος, υπεύθυνος μονάδας εντατικής θεραπείας σε ένα από τα παιδιατρικά νοσοκομεία της Αττικής.
«Επίσης, υπάρχει το πρόβλημα του εξοπλισμού και, περιοδικά, η έλλειψη προμηθειών, όπως γάντια, καθετήρες, και οι ιστοί καθαρισμού» προσθέτει.
Οι συχνές μικρές πράξεις ηρωισμού έχουν καταφέρει να κρατήσουν όρθιο το σπασμένο σύστημα υγείας: οι γιατροί και οι νοσηλευτές εργάζονται υπερωρίες, με τους χορηγούς και φιλάνθρωποι βοηθά επίσης, υπογραμμίζει το δημοσίευμα.
«Εγώ μεγάλωσα εν μέρει στην Κένυα από γονείς οι οποίοι έδιναν έμφαση στις αρετές του να βοηθάς τους άλλους. Αυτές τις μέρες έχω δαπανήσει πολύ χρόνο ζητώντας από τους φίλους ή τον ιδιωτικό τομέα, για βοήθεια, όταν στο νοσοκομείο μας εξαντλούνται οι προμήθειες. Οι οθόνες που χρησιμοποιούμε για την παρακολούθηση καρδιακού ρυθμού, την αρτηριακή πίεση, αποτελούν δωρεές. Οι άνθρωποι θέλουν να δίνουν. Τους κάνει να αισθάνονται καλά.» καταλήγει ο κ. Παπαδάτος.
Οι Ενώσεις υποστηρίζουν ότι η υγειονομική περίθαλψη είναι ένας εύκολος στόχος επειδή οι διαδοχικές κυβερνήσεις έχουν αρνηθεί να αντιμετωπίσουν σωστά τη φοροδιαφυγή, τη μεγαλύτερη διαρροή στα δημόσια ταμεία. Σε μια σπάνια δημόσια παραδοχή, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο παραδέχτηκε πρόσφατα ότι οι περικοπές είναι τόσο μεγάλες που «βασικές δημόσιες υπηρεσίες, όπως οι μεταφορές και η υγειονομική περίθαλψη βρίσκονται σε κίνδυνο».
Αναδημοσίευση: Αργύριος Μαρινάκης Έλλην Πολίτης Σάς άρεσε;; Γίνεται Αναγνώστης τής Ιστοσελίδος μας μέ ένα κλίκ, επάνω δεξιά στήν αρχή τής σελίδος μας. Σχολιάστε!!! Μοιραστείτε το!!! Κοινοποιήστε το!!!