Γράφει ο Ελευθέριος Γραμμικός
Η Άννα Διαμαντοπούλου από το ΔΣ της Coca-Cola στη δημόσια συζήτηση για το νερό
Η πρόσφατη δήλωση της Άννας Διαμαντοπούλου υπέρ της «σύμπραξης δημόσιου, αυτοδιοίκησης και ιδιωτικού τομέα» στη διαχείριση του νερού άναψε ξανά τη συζήτηση για το αν οι ΣΔΙΤ αποτελούν λύση ή το πρώτο βήμα μιας πιο αθόρυβης ιδιωτικοποίησης.
Η χρονική στιγμή της παρέμβασης δεν πέρασε απαρατήρητη. Η κα Διαμαντοπούλου υπήρξε για χρόνια μέλος του ΔΣ της Coca-Cola HBC, μίας από τις ισχυρότερες εταιρείες στον χώρο του εμφιαλωμένου νερού και ενός κλάδου όπου η πρόσβαση σε υδάτινους πόρους αποτελεί κεντρικό παράγοντα κερδοφορίας.
Η παραίτησή της για πολιτικούς λόγους δεν σβήνει το γεγονός ότι είχε άμεση γνώση των επιχειρηματικών προτεραιοτήτων μιας πολυεθνικής που λειτουργεί μέσα σε ένα παγκόσμιο, συχνά ανταγωνιστικό, περιβάλλον διαχείρισης νερού.
ΣτΕ | Το νερό να παραμείνει υπό δημόσιο έλεγχο
Παράλληλα, το ΣτΕ έχει επανειλημμένα απεφανθεί ότι το νερό πρέπει να παραμείνει υπό ουσιαστικό δημόσιο έλεγχο, όμως η συζήτηση για ΣΔΙΤ επιστρέφει σταθερά στην πολιτική ατζέντα. Κάτι που δημιουργεί το ερώτημα: ποιος επιμένει τόσο και γιατί;
Δεν υπάρχει αποδεικτικό στοιχείο που να δείχνει άμεσο επιχειρηματικό ενδιαφέρον συγκεκριμένης εταιρείας για τις ελληνικές υποδομές. Όμως, το άνοιγμα της αγοράς με «συμπράξεις» δημιουργεί αναπόφευκτα χώρο για μεγάλους διεθνείς παίκτες.
Όταν μια προσωπικότητα με πρόσφατο παρελθόν σε κορυφαίο ιδιωτικό όμιλο παρεμβαίνει δημόσια υπέρ ενός τέτοιου μοντέλου, οι θεσμικές απορίες είναι εύλογες. Προετοιμάζεται το έδαφος για μελλοντικούς επενδυτές στο νερό; Ποια συμφέροντα θα ευνοηθούν από μια τέτοια μεταβολή; Και κυρίως, η κοινωνία συμμετέχει στη συζήτηση ή απλώς παρακολουθεί εξελίξεις που καθορίζονται αλλού;
Σε μια περίοδο που η αξία του νερού αυξάνεται διεθνώς, η προσοχή δεν είναι υπερβολή είναι αναγκαιότητα. Γιατί κάθε ιδιωτικοποίηση ξεκινά με ένα «τεχνικό» επιχείρημα. Και συνήθως ολοκληρώνεται όταν πια είναι αργά.
